ဆရာကြီး မင်းသိင်္ခရဲ့ စာအုပ်( ၈၁ )အုပ်

ဆရာကြီး မင်းသိင်္ခရဲ့ စာအုပ်( ၈၁ )အုပ် ⚜⚜⚜⚜⚜⚜⚜⚜⚜⚜⚜⚜ ရာဇဝင်ထဲကလိုမင်းသား.pdf https://yadi.sk/i/wJq_joryxw6S7 မင်းသိင်္ခ - ယတြာများ.pdf https://yadi.sk/i/gMRlEw4Uxw6P9 ဘမျိုးဘိုးတူဘယ်သန်ဘမှန် (၂).pdf https://yadi.sk/i/PWd0m2Mixw6N5 ဆားပုလင်းနှင်းမောင်နှင့် မိုးပေါ်မှာ ကြယ်တစ်လုံး.pdf https://yadi.sk/i/jhPUrTk7xw6LE မနောမယ ကိုပီတာ.pdf https://yadi.sk/i/iJWWGWguxw6Ra မင်းသိင်္ခ..ပတ္တမြားမိုး.pdf https://yadi.sk/i/4a3OfAyxxw6Pa ရွှေမြသာ (1).pdf https://yadi.sk/i/I0ZQvHDXxw6T4 တူသော၀တ္ထုတိုများ.pdf https://yadi.sk/i/7X83r4o7xw6MC ပါပလူမျိုး ကိုးဆယ့်ကိုး.pdf https://yadi.sk/d/KfRQSM-2xw6MK မင်းသိင်္ခ - မဲခေါင်ကျော်စွာ.pdf https://yadi.sk/i/SbMwV_2Uxw6P5 ပုဏ္ဏားဘကွန်း (၂).pdf https://yadi.sk/i/6Y2rI_75xw6Mf မြင်းကပါအကျဉ်းသား.pdf https://yadi.sk/i/bqH2Ctg2xw6Ud မနုစာရီ.pdf https://yadi.sk/i/mtD9_2Mxxw6Ro မဟာမြိုင် ခရီးသည် (၁) .pdf https://yadi.sk/i/Mg-2Oufmxw6QT မြကျွန်းသာပေါ်က မျောက်သုံးကောင် ၂.pdf https://yadi.sk/i/umBqbz6txw6UY ပေတလူ.pdf https://yadi.sk/i/rz5f5mEtxw6SZ ပြည်ကြီးမဏ္ဍိုင်မြကြီး .pdf https://yadi.sk/i/Whc4onghxw6UQ မိုးနှင့် အတူ.pdf https://yadi.sk/i/z1aBBrVUxw6RL မင်းသိင်္ခ...မိုးပေါ်မှာကြယ်တစ်လုံး.pdf https://yadi.sk/i/MgRtEkhqxw6Q5 ပက်ထရစ် ရွှေဂေါင်း.pdf https://yadi.sk/i/xK_BczP_xw6MG မာလိန်မှူးထူးစိန်(ရုပ်ပြ).pdf https://yadi.sk/i/hjH8qKm1xw6Qs မြိုင်ဟေဝန်.pdf https://yadi.sk/i/gK9WcUIrxw6V5 မ တတ်ပါ့.pdf https://yadi.sk/i/AmzpabELxw6NV ဆားပုလင်းနှင်းမောင်&ပိတုန်းသုံးကောင်.pdf https://yadi.sk/i/_EeCtwblxw6LZ တားရော့ဟောနည်း.pdf https://yadi.sk/i/RadNnRwexw6M6 မီးအိမ်လက်ဆွဲခရီးသည်(ရုပ်ပြ).pdf https://yadi.sk/i/OJzIrWI8xw6RM ဘဝစာမျက်နှာ အပိုင်းအစများ.pdf https://yadi.sk/i/rST9YdTmxw6NG မောင်ဘချစ် .. (2).pdf https://yadi.sk/i/Y6hqUzkHxw6Ss မြနန်းနွယ်.pdf https://yadi.sk/i/oq8yKoXlxw6Uo ဆားပုလင်းနှင်းမောင်နှင့်ဓား၂လက်(ရုပ်ပြ).pdf https://yadi.sk/i/SsMAJT6Gxw6Lz မြရည်ကံသာ.pdf https://yadi.sk/i/H2oOU3cdxw6Uv မောင်ဘချစ် .. (1).pdf https://yadi.sk/i/MSI3igsixw6Sr မိုးဒေဝါ.pdf https://yadi.sk/i/fx2eTTSKxw6RK ဆားပုလင်းနှင်းမောင်&မြိုင်ရာဇာတာတေ.pdf https://yadi.sk/d/NGjX6Jmbxw6Ly ဖိုးသူတော်ကြီးနှင့်ကျွန်ုပ်.pdf https://yadi.sk/i/RovXNvPYxw6Mo ဆားပုလင်းနှင်းမောင်&ဘုမ္မာဝတီအရှုပ်တော်ပုံ.pdf https://yadi.sk/i/uj3Pwm5wxw6Lj မင်းသိင်္ခ - မီးခဲမောင်မောင် အနတ္တဆရာမြ.pdf https://yadi.sk/i/4yYo5h54xw6Nf မင်းသိင်္ခ..ဘာဘာ ဘာမှ မသိဘူး(ရုပ်ပြ).pdf https://yadi.sk/i/t59XiJG3xw6Pg ပြောထုံးဖြစ်အောင်ငနက်ခေါင် ၂.pdf https://yadi.sk/i/Jg-NAEo2xw6Tv ဆားပုလင်းနှင်းမောင်&မမင်းဖြူမှန်မှန်ပြော.pdf https://yadi.sk/i/kNeyL0-uxw6Lo ပျော်ပါစေ မောင်ပြည်သိမ်း.pdf https://yadi.sk/i/pxmWkQ-Jxw6Sh ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ် (၃) .pdf https://yadi.sk/i/Qi3LAtUvxw6SF ကျွန်တော်ကြားဖူးသလို ပြောဆိုပါမည်.pdf https://yadi.sk/i/7td3zfiDxw6KV မြကျွန်းသာပေါ်က မျောက်သုံးကောင် ၁.pdf https://yadi.sk/i/nghjokc-xw6UX ရွှေမြသာ (3).pdf https://yadi.sk/i/yuXQORAQxw6TT ရေမျောကမ်းတင် အောင်ဘဒင်.pdf https://yadi.sk/i/-5k2tIt1xw6Sw မာဃဝါဇိတ်.pdf https://yadi.sk/i/0swveGQjxw6Qn မင်းသိင်္ခ.. မသွားမီက ရောက်နှင့်သည်.pdf https://yadi.sk/i/dpd9rZsDxw6Px ဆားပုလင်းနှင်းမောင်&ပျားစွဲသောမုတ်ဆိတ်.pdf https://yadi.sk/i/vUoQRyIHxw6Le မဟာမြိုင် ခရီးသည် (၂).pdf https://yadi.sk/i/YaxU8iGKxw6Qg ဝေဒမောင်မောင်.pdf https://yadi.sk/i/Iwm7d_asxw6Tf ဆားပုလင်းနှင်းမောင် နှင့်မြိုင်မဟာ မမြလေး.pdf https://yadi.sk/i/hDVUQUqRxw6L9 မင်းသိင်္ခ - မနောမယမြသက်လယ်.pdf https://yadi.sk/i/ll-O-TQRxw6Nr စနေမောင်မောင်နှင့်မြေလျှိုးမိုးပျံဂိုဏ်း.pdf https://yadi.sk/i/2jus_xUMxw6Ku မနောမယ ထမင်းဝိုင်း.pdf https://yadi.sk/i/etzBPdWExw6Rw မိုးနဲ့မြေ.pdf https://yadi.sk/i/_V6lwWYGxw6RE မင်းဘာသိလို့လဲ.pdf https://yadi.sk/i/UdiS6PN2xw6Pv ပြည်တော်ဝင် စနေမောင်မောင်.pdf https://yadi.sk/i/56V-eYN4xw6UG မင်းသိင်္ခ ဆားပုလင်းနှင်းမောင်နှင့် ခေါင်းမြီးခြုံလုံပါပေ့.pdf https://yadi.sk/i/S6_yI0B3xw6PK ဘမျိုးဘိုးတူဘယ်သန်ဘမှန် (၁).pdf https://yadi.sk/i/FB4WrdiLxw6Mq စနေမောင်မောင်ပါ၀င်သည့်မဟူရာ.pdf https://yadi.sk/i/Uan7VwLCxw6Kj မင်းသိမ်းခိုင် မင်းသိင်္ခအတ္ထုပ္ပတ္တိ.pdf https://yadi.sk/i/utxiMaOmxw6Pq မင်းသိင်္ခ..သေသောသူသည်သုဿန်သို့သွားသည်.pdf https://yadi.sk/i/0ClJaRToxw6QH မုတ်ဆိတ်ဖြူကြီးအကြောင်းပြောပြခြင်း&ဝတ္ထုတိုများ.pdf https://yadi.sk/i/wdwG-G8jxw6RU မိုက်ခဲကျောက်ပွင့်(ရုပ်ပြ).pdf https://yadi.sk/i/CRJ3J8HVxw6R9 ပုဏ္ဏားဘကွန်း (၁).pdf https://yadi.sk/i/bezRTPokxw6MX ဂျစ်ပစီဟောကိန်း.pdf https://yadi.sk/i/_wuggHzyxw6Kc မိန်းမလှကျွန်းအပါအဝင်ဝတ္ထုတိုများ.pdf https://yadi.sk/i/o6uSq5E9xw6Qx မင်းသိင်္ခ..မောင့်ညိုချော.pdf https://yadi.sk/i/WBSmLAu1xw6Po မင်းနန်သူနှင့်ဂမ္ဘီရလောက၀တ္ထုတိုများ.pdf https://yadi.sk/i/nL2-PCAuxw6NW သူတော်စင်မလေး ပုဏ္ဍရိက.pdf https://yadi.sk/i/l4-LhMjYxw6SU ပုစ္ဆာ ၁ထောင် အဖြေ ၁ ခု(ရုပ်ပြ).pdf https://yadi.sk/i/3uN1zCHixw6MT ဆရာသခင်နှင့်နှစ်ပေါင်းများစွာ.pdf https://yadi.sk/i/ESYeaUxbxw6L5 ပြောထုံးဖြစ်အောင်ငနက်ခေါင် ၁.pdf https://yadi.sk/i/20uGiJXcxw6Tm ရွှေမြသာ (2).pdf https://yadi.sk/i/cXl6TgJ1xw6TK မအောင်ရင်.pdf https://yadi.sk/i/oTqam3rQxw6Rg မင်းသိင်္ခ..ဓား၂လက် (ရုပ်ပြ).pdf https://yadi.sk/i/xWieEs2vxw6PV ဘဝဝင်္ကပါ.pdf https://yadi.sk/i/ttIrnQKgxw6NN ပရော်ဖက်ဆာဒေါက်တာဆိတ်ဖွား.pdf https://yadi.sk/i/E_2EOAEOxw6Mj ဆားပုလင်းနှင်းမောင်နှင့် တစ်ပွဲစားဦးနှောအပါအ၀င် ၀တ္ထုတိုများ.pdf https://yadi.sk/i/ritNgCUYxw6LS မင်းမေးတိုင်းငါကဖြေရမှာလား.pdf https://yadi.sk/i/iIUXceVOxw6QK ဖုန်းတစ်လုံးနှင့်တစ်လုံး မတူပါ ကျွန်တော့်ဖုန်းနဲ့ဖတ်လို့ရသဖြင့်တင်ပေးလိုက်ပါသည် အားလုံးဖတ်လို့ရနိုင်ကြပါစေ... 🇲ရှေးခေတ်မြန်မာပုံရိပ်များ ပြန်လည်မျှဝေပါသည် ။ Sai Min Thant

ကျနော်အကြိုက်ဆုံး ဂျက်မားရဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခု

 

ဂျက်မားဆိုတာ လခ ၁၅ ဒေါ်လာရတဲ့ တက္ကသိုလ်ဆရာအလုပ်ကနေ အလုပ်ထွက်ပြီး မိတ်ဆွေ ၁၇ ယောက်ပေါင်းလို့ ဒေါ်လာ ၆ သောင်းနဲ့ တရုတ်နိုင်ငံက ကုမ္ပဏီအသေးလေး အလီဘာဘာကိုထူထောင်ခဲ့ရာက ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၂၃၀ တန်တဲ့ ကမ္ဘာကျော် ဘီလျံနာကုမ္ပဏီကြီးကို ထူထောင်နိုင်ခဲ့သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒေါ်လာ ၂၅ ဘီလီယံ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်ဆိုတာ လူအတော်များများ သိပြီးနေကြပါပြီ။

ဒီလောက် အောင်မြင်ကြီးကျယ်တဲ့ အလုပ်ကြီးကို လုပ်ခဲ့သူမို့ သူ့မှာ သာမန်လူတွေမှာ မရှိတဲ့ အရည်အချင်းများစွာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့ မရပါ။ အဲဒီအရည်အချင်းတွေကို "ဂျက်မားနှင့် အလီဘာဘာ"စာအုပ်မှာ တွေ့မြင်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။

စာရေးသူကို သူ့အရည်အချင်းတွေထဲက ဘယ်ဟာကို အကြိုက်ဆုံးလဲလို့ မေးလာခဲ့ရင် ဒီအရည်အချင်းကို အကြိုက်ဆုံးပါလို့ ဖြေချင်ပါတယ်။ အဲဒါက "သူဟာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အခြေအနေကနေ ဖြစ်ချင်တာကို ဖြစ်အောင်လုပ်ယူလိုက်ခြင်းပါ"။ အဲဒီအရည်အချင်းကို ဥပမာ ၂ ခုနဲ့ ရှင်းပြထားပါတယ်။

ဂျက်မားဟာ အသက် ၁၂ နှစ်သားလောက်မှာ အင်္ဂလိပ်စာကို စိတ်ဝင်စားသွားပြီး အင်္ဂလိပ်စာနဲ့ စကားပြောကို အရမ်းတတ်ချင်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မြို့မှာ အင်္ဂလိပ်စာ သင်ဖို့ အခြေအနေ မပေးဘူး။ ကျောင်းတွေမှာ အင်္ဂလိပ်စာကို လုံးဝသင်မပေးဘူး။ တမြို့လုံးမှာ အင်္ဂလိပ်စာတတ်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသလို အင်္ဂလိပ်စာအုပ် တစ်အုပ်မှလည်း မရှိဘူး။ မော်စီတုန်းရဲ့ ကွန်မြူနစ်အစိုးရလက်ထက်ဆိုတော့ နိုင်ငံခြားသား၊ နိုင်ငံခြားဘာသာတွေကို အားမပေးတဲ့ အချိန်ပါ။ သာမန်လူတွေအတွက် ဒီလိုအခြေအနေဟာ အင်္ဂလိပ်စာသင်ဖို့ လက်လျှော့လိုက်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဂျက်မား ဘာလုပ်သလဲ။

နေ့တိုင်း မနက်အစောကြီး ထပြီး မြို့လယ်က နိုင်ငံခြားသား တိုးရစ်တွေနေတဲ့ ဟိုတယ်တစ်ခုကို သွားတယ်။ တိုးရစ်တွေကို သူတို့သွားချင်တဲ့နေရာတွေကို လိုက်ပို့ပေးတယ်။ သူတို့ဆီက ပိုက်ဆံမယူဘူး။ သူ့ကို အင်္ဂလိပ်စာနဲ့ စကားပြော ပြန်သင်ပေးဖို့ အပေးအယူလုပ်တယ်။ တိုးရစ်တွေကလည်း သူ့ရဲ့သွက်လက်ချက်ချာဖေါ်ရွေမှုကို သဘောကျပြီး အင်္ဂလိပ်စာကို ပြန်သင်ပေးကြတယ်။ မနက်တိုင်း တိုးရစ်တွေကို လိုက်ပို့ပြီးမှ ကျောင်းကို သွားတယ်။ အဲဒီလို မိုးရွာရွာ၊ နေပူပူ၊ နှင်းပဲကျကျ နေ့စဉ်မပျက်မကွက် တိုးရစ်တွေဆီက စာသင်ခဲ့တာ ၉ နှစ်တိုင်တိုင်ကြာခဲ့တယ်။ အင်္ဂလိပ်စာကြောင့် နောင်မှာ သူ့ဘဝအခြေအနေ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

အဲဒါက ဂျက်မားရဲ့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုမှာ ဖြစ်ချင်တာကို ဖြစ်အောင်လုပ်ယူသွားတဲ့ အရည်အချင်းကိုပြတဲ့ ဥပမာတစ်ခုပါ။

၁၉၉၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှာ သူဟာ အမေရိကန်နိုင်ငံ စီယေးတားမြို့ကို ခဏရောက်သွားတယ်။ အဲဒီမှာကျမှ သူဟာ အင်တာနက်ကို မြင်ဖူးတယ်။ အင်တာနက်သုံးပြီး တရုတ်ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ အနောက်နိုင်ငံက ကုမ္ပဏီတွေကြား ဆက်သွယ်ပေးမယ့် လုပ်ငန်းလုပ်ဖို့ အကြံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခက်တာက တရုတ်နိုင်ငံမှာ အင်တာနက် လုံးဝမရသေးဘူး။ သာမန်လူတွေအဖို့ အင်တာနက်မရှိတဲ့နိုင်ငံမှာ အင်တာနက်လုပ်ငန်းလုပ်မယ်ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်လို့ လက်လျှော့လိုက်ကြမှာပါ။ ဒီအခြေအနေမှာ ဂျက်မား ဘာလုပ်သလဲ။

သူ တရုတ်နိုင်ငံကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူလုပ်နေတဲ့ တက္ကသိုလ်ဆရာအလုပ်က နူတ်ထွက်လိုက်တယ်။ Hope ဘာသာပြန်ကုမ္ပဏီ ထောင်လိုက်တယ်။ တရုတ်ပြည်က ကုမ္ပဏီသေးလေးတွေအကြောင်းကို အင်္ဂလိပ်စာနဲ့ ရေးတယ်။ အဲဒီကုမ္ပဏီလေးတွေဆီကို သွားပြီး သူတို့ ဘာလုပ်ငန်းလုပ်တယ်၊ ဘာပစ္စည်းတွေရောင်းတယ်၊ ပစ္စည်းစျေးနူန်းတွေက ဘယ်လောက်လဲ၊ ကုမ္ပဏီကို ဆက်သွယ်ရမယ့် လူတွေရဲ့ နာမည်၊ ဖုန်းနံပါတ်၊ ကုမ္ပဏီလိပ်စာတွေကို စာရင်းလိုက်ကောက်ယူတယ်။ သူတို့ ရောင်းချတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ဓါတ်ပုံ ရိုက်ယူလာတယ်။ ရလာတဲ့ အချက်အလက်တွေကို အင်္ဂလိပ်လို ဘာသာပြန်ရေးလိုက်ယ်။ ရေးပြီးသားစာတွေနဲ့ ပစ္စည်းဓါတ်ပုံတွေကို စီယေးတားမှာ နေတဲ့ သူ့ပါတနာ စတူးဝပ်ဆီကို စာတိုက်ကနေ ပို့ပေးလိုက်တယ်။ စတူးဝပ်က အဲဒီအချက်အလက်၊ ဓါတ်ပုံတွေကို ဂျက်မားအတွက် တည်ဆောက်ထားတဲ့ Hope ဘာသာပြန်ဝက်ဆိုဒ်ပေါ်ကို အင်တာနက်ကနေ တင်ပေးလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် နိုင်ငံတကာက ကုန်သည်တွေဟာ တရုတ်နိုင်ငံက ကုမ္ပဏီသေးလေးတွေကို သိလာကြတယ်။

ဒါကလည်း ဂျက်မားရဲ့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုမှာ ဖြစ်ချင်တာကို ဖြစ်အောင်လုပ်ယူသွားတဲ့ အရည်အချင်းကိုပြတဲ့ နောက်ဥပမာတစ်ခုပါ။

ဗန်းမော်သိန်းဖေ
၁၁-၁၂-၂၀၁၆

မြင်ရလျက်ပင်

  လူဟာ စဉ်းစားဉာဏ်ရှိသော သတ္တဝါဖြစ်တယ်။ Man is a rational animal လို့ စပြီးပြောခဲ့တာဟာ

ဂရိတွေးခေါ်ပညာရှင် အာရစ္စတိုတယ်ဖြစ်တယ်လို့ ယူဆကြတယ်။

                  အာရစ္စတိုတယ်က......"သက်ရှိဟူသမျှမှာ အတ္တ ဝိညာဉ်ဆိုတာရှိတယ်။ အပင်သက်ရှိတွေမှာရှိတဲ့ အတ္တဝိညာဉ်ကတော့ အနိမ့်ကျဆုံးဖြစ်တယ်။ ဒါထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ အတ္တဝိညာဉ်ကတော့ တိရစ္ဆာန်မှာရှိတယ်။ လူမှာရှိတဲ့ အတ္တဝိညာဉ်ကတော့ အမြင့်မြတ်ဆုံးပဲတဲ့။ လူရဲ့အတ္တဝိညာဉ်မှာ ပညတ် Concepts တွေကို အသုံးပြုပြီးစဉ်းစားနိုင်၊ ဆင်ခြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တည်ရှိတယ်။ ဒီလို စဉ်းစားဆင်ခြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိခြင်းကြောင့် လူသတ္တဝါဟာ တခြားသက်ရှိတွေမှာရှိတဲ့ အတ္တဝိညာဉ်တွေနဲ့ ခြားနားသွားခြင်းဖြစ်တယ်။ တစ်နည်းပြောရရင် လူဟာ လောကဓမ္မသဘာဝတွေကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းအားဖြင့်ထွင်းဖောက်သိမြင်နိုင်တဲ့သတ္တဝါဖြစ်ခြင်းကြောင့် လူဟာ

သတ္တလောကမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသူဖြစ်တယ်"လို့ဆိုလိုချင်တာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

                  ဆင်ခြင်နိုင်မှု၊ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိမှုကြောင့် လူဟာ မြင့်မြတ်တဲ့သတ္တဝါဖြစ်တယ်လို့ သဘောသက်ရောက်နေတာကို ဒဿန ဆရာကြီး ဘာထရန်ရပ်ဆယ်လ်က သရော်ချင်ဟန်တူပါတယ်။ Unpopular Essays စာအုပ်ထဲက An Outline Of Intellectual Rubbish ဆိုတဲ့စာစုမှာ ရပ်ဆယ်လ်က....." လူဟာ ဆင်ခြင်ဉာဏ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါလို့ပြောကြတယ်။ ဒီအဆို မှန်ကန်ရဲ့လားလို့ သက်သေ အထောက်အထားတွေ ရှာကြည့်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အာရှ ဥရောပ အစရှိတဲ့တိုက်ကြီးတွေပေါ်က နိုင်ငံအများအပြားမှာလည်း ရှာဖွေကြည့်တယ်။ ဒါပေမယ့် လူ့လောကကြီးဟာ မိုက်မဲရူးသွပ်ခြင်း ဆီကိုပဲ အဟုန်ပြင်းစွာနဲ့ ရွေ့ရှားနေတာကိုပဲတွေ့နေရတယ်။ ရက်စက်ခြင်းတွေ ၊ နိုင်လိုမင်းထက်ပြုမူခြင်းတွေ၊

အယူသီးစွာနဲ့ ပြုမူနေခြင်းတွေ တိုးသည်ထက် တိုးလာတာကိုပဲ တွေ့နေရတယ်" တဲ့။

              လူတွေမှာ အသိဉာဏ်၊ ဆင်ခြင်ဉာဏ် အမှန်တကယ် ရှိရင် မိုက်မဲစွာပြုမူခြင်းမျိုးတွေ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ ဒီအသိဉာဏ် ဆင်ခြင်ဉာဏ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ ကိုပဲ တွေ့နေရတယ်။ ဒါကြောင့် လူကို စဉ်းစားဆင်ခြင် ဉာဏ်ရှိတဲ့သတ္တဝါလို့ ဖွင့်ဆိုနေခြင်းဟာ အင်မတန်ဟောင်းနွမ်းရှေးကျတဲ့ လူ့အဖြစ်ကို ဖော်ပြနေခြင်းများ ဖြစ်နေလေရော့သလားလို့ ရပ်ဆယ်လ်က သရော်ချင်ဟန် တူပါတယ်။

                  နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုကိုရောက်လာလို့ လူတွေပိုပြီး အသိဉာဏ်တွေရှိလာ၊ ဆင်ခြင်တုံတရားတွေ တိုးတက်လာသလားလို့ကြည့်တော့လည်း.....သည်းလှိုက်ရင်တုန်ဖွယ် မိုက်မဲမှုတွေ ၊ ရက်စက်မှုတွေကို တွေခဲ့ရတာပဲ ၊ တွေ့နေရတာပဲ .....ဒတ်ခ်ျစာရေးဆရာကြီး အီရာဇမား (Erasmus) ပြောခဲ့သလို လူတွေရဲ့ မိုက်မဲခြင်းတွေဟာ သက်ဆိုးရှည်တုန်းပါပဲ။

ရပ်ဆယ်လ်က "လူ့ရဲ့အသိဉာဏ် ဆင်ခြင်ဉာဏ်ဟာ အစွဲ ဥပါဒါန်တွေရဲ့ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံနေတယ်" လို့ မြင်ပြတယ်။ မိုက်မဲခြင်းတွေရဲ့နောက်လိုက်ဘဝရောက်နေရပုံကို ရှင်းပြလိုဟန်ရှိပါတယ်။

             ဘင်ဂျမင်ဖရင်ကလင် ( Benjamin Franklin ) က မိုးကြိုးလွှဲကို တီထွင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက အင်္ဂလန်နဲ့ အမေရိကမှာ ရှိတဲ့ ဘာသာရေးအစွဲဥပါဒါန်ကြီးသူတွေက ဘင်ဂျမင်ဖရင်ကလင်ကို ရှုတ်ချကြတယ်။ မိူကြိုးလွှဲကို တီထွင်တာ ဘုရားသခင်ကို အန်တုတာ ဖြစ်တယ်တဲ့။ သူတို့စွဲယူထားတာက....မိုးကြိုးပစ်တာဟာ ဘုရားသခင်က ပစ်တာ ၊ ဘယ်သူ့ကိုပစ်တာလဲဆိုတော့ ဘာသာတရားကိုမယုံ ကြည်သူတွေ ၊ မကောင်းမှုဒုစရိုက်ပြုသူတွေကိုပစ်တာ ၊ ဒီတော့ ဘင်ဂျမင်ဖရင်ကလင် မိုးကြိုးလွှဲလုပ်တာဟာ အဲဒီဘာသာမယုံသူတွေ ၊ ဒုစရိုက်သမားတွေကို မိုးကြိုးနဲ့ပစ်ခွင်းပြီး ဘုရားသခင်ကအပြစ်ပေးခြင်းကို ဟန့်တားရာရောက်နေတာ်လို့ မြင်ကြတယ်။ 

                  တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် မက်ဆာချူးဆက်ပြည်နယ် (Massachusetts) မှာ ငလျင်လှုပ်တော့ အဲဒီ ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဖဒါက်တာပရိုက်စ် Dr. Price က....' ဖရင်ကလင်ရဲ့ မိုးကြိုးလွှဲတွေကို ဘုရားသခင်က အမျက်တော်ရှတဲ့အတွက် အခုလို ငလျင်လှုပ်ပြတာလို့ ယုံယုံကြည်ကြည်ပြောတယ်။ ပြီးတော့ သူကဒီမိုးကြိုးလွှဲတွေကို အခြားမြို့တွေမှာထက် ကျုပ်တို့ ဘော်စတွန်မြို့မှာ (Boston) အများကြီးပိုစိုက် ထားတယ်။ ဒါကြောင့် ငလျင်လှုပ်တော့ ဘော်စတွန်မြို့က ပိုပြီးအလှုပ်ခံရတာပဲ" လို့ပြောလိုက်သေးတယ်။

               ရပ်ဆယ်လ်ဟာ အစွဲဥပါဒါန်တွေဖုံးနေတဲ့ ဒေါက်တာ ပရိုက်စ်ရဲ့ အမြင်ကို ဘယ်လိုသရော်ခဲ့သလဲ ဆိုတော့ " ဘော်စတွန်မှာ မိုးကြိုးလွှဲတွေ များသည်ထက်များလာပေမယ့် ငလျင်မလှုပ်တော့ဘူး။ ဒါဟာ ဘုရားသခင်က ဘော်စတွန်မြို့ကို မကောင်းမှုဒုစရိုက်တွေမှ ကင်းဝေးအောင်ဖယ်ရှားဖို့ကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်တာကြောင့် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"တဲ့။

          လူရဲ့အသိဉာဏ်ဘယ ဆင်ခြင်ဉာဏ်ကို အစွဲဥပါဒါန်တွေ  ဖုံးလွှမ်းတဲ့အခါမှာ စဉ်းစားပုံ စဉ်းစားနည်းတွေဟာလည်း မှားယွင်းချွတ်ချော်ကုန်တာပါပဲ။ အတွေးတွေ မှယွင်းချွတ်ချော်ကုန်ရင် အလုပ်တွေလည်း မှားယွင်းမှာပဲ။ နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုထဲမှာလည်း အလုပ်မှားနေတာတွေ.... ရက်စက်မှုတွေကို မြင်နေရဆဲပါပဲ။

နန္ဒာသိန်းဇံ

အမှတ် ၁၀၄ ၊ အင်တာဗျူးဂျာနယ်

အလုပ်နှင့်နားနေခြင်း

Saving , Budget Control , Income အကြောင်း

ရေးသားသူ _ ဆရာမ မွန်​ဟော်စီ

ငွေကြေးနဲ့ ပတ်သက်လာပြီဆိုရင် ကျွန်မတို့မှာ
ရည်မှန်းချက် Goals တွေရှိသင့်ပါတယ်
အကြွေးတွေကြေချင်တာလား..
အိမ်ကလေးဝယ်ချင်တာလား..
ကားလေးစီးချင်တာလား..
စသည်ဖြင့် ရည်မှန်းချက်ကလေးတွေရှိသင့်ပါတယ်

အဓိကကတော့ Saving စုငွေ နဲ့ Budget အသုံးစရိတ်တို့ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်ဖို့ပါပဲ..

စုငွေစာရင်းမှာ..
မတိုးလာရင်နေပါ
လျော့မသွားအောင်တော့ထိန်းသင့်ပါတယ်

ကျွန်မတို့ဟာ..ငွေပမာဏ နည်းနေရင် ငွေကိုမစုချင်ကြပါဘူး..
တကယ်တော့..နည်းသည်ဖြစ်စေ
များသည်ဖြစ်စေ ငွေစုမိဖို့လိုပါတယ်..
စုလိုက်မိတာကအမြတ်ပါပဲ

တစ်ပတ်စာသုံးထားပြီးကျန်တဲ့ ငွေ အရွက်အသေးလေးတွေကိုစုပါ..
ဘဏ်စာရင်းလေးဖွင့်ပြီး တစ်လတစ်ခါ နိုင်သလောက်လေးစုပါ..

ပိုက်ဆံ မစုမိတော့ အလုပ်တစ်ခုမှာ ၁၀နှစ်လောက်သာဖြစ်သွားတယ် ခုအလုပ်ရပ်လိုက်နောက်နေ့ပိုက်ဆံမရှိတော့တဲ့ ဘဝတွေဖြစ်ကုန်ကြတယ်
တစ်လကို တစ်သိန်းလောက်ပုံမှန်လေး စုမိတယ်ဆို တစ်နှစ်ကို ၁၂သိန်း
၁၀နှစ်ကို သိန်း၁၂၀

Something is better than nothing ပေါ့ တစ်လတစ်လ ဘာမှမရလိုက်ဘဲ ပိုက်ဆံလေးတွေ ကလ ူကလူ ကလူဆိုပြီး အိတ်ထဲကပြန်ထွက်သွားတာထက်စာရင် တစ်ခုခုလေး လက်ထဲမှာ ထုတ်ထုတ်ပိုက်ပိုက်လေးဖြစ်သွားရင် မကောင်းဘူးလားပေါ့နော်

စုထားတဲ့ငွေမရှိရင် ကျန်းမာရေးကိစ္စလို အရေးပေါ်ငွေလိုတဲ့အခါ ဒုက္ခရောက်ရပါတယ်
အကြွေးဆိုတာလည်း မရှိလေကောင်းလေပါပဲ
ဝင်ငွေရပေါက်ရလမ်းတွေကိုလည်း စဉ်းစားသင့်ပါတယ်.

ဝန်ထမ်းတွေမို့လို့ လစာအဖြစ်ရတဲ့ငွေဟာ Earned Income ထဲမှာပါပါတယ်
ကျူရှင်ပြတာကလည်း Earned Income ပါပဲ..

တချို့ကျတော့ အိမ်အကြီးကြီးကိုအဌားချလိုက်တယ်..
ကိုယ်က အိမ်သေးသေးလေးမှာပြန်ဌားနေတယ်
အိမ်သေးသေးလေးထဲမှာ ကိုယ်က အိပ်နေပေမဲ့ အိမ်အကြီးကြီးက ကိုယ့်ကိုပိုက်ဆံ ပြန်ရှာပေးနေတယ်

ဒါကိုတော့ အဌားချထားရငွေ Rental Income လို့ပြောရပါမယ်
ကားဝယ်ထားပြီး..ကားကို ကုမ္ပဏီမှာ အပ်ထားတယ် ကိုယ်တိုင် ယာဉ်မောင်းလစာယူပြီး ကားပြန်မောင်းတယ်
ဒါလည်း ငါးကြင်းဆီနဲ့ ငါးကြင်းပြန်ကြော်သလိုပေါ့..

ဘဏ်ကနေ အတိုးရတဲ့ငွေဟာလည်း Interest Income အနေနဲ့ ရှိနိုင်ပါသေးတယ်
မြန်မာပြည်မှာ ဘဏ်အတိုးနှုန်းများတော့ စာရင်းသေအပ်ငွေစာရင်း Fixed Deposit လုပ်ထားပြီး ဘဏ်တိုးနဲ့ ထိုင်စားလို့ရနေတဲ့သူတွေလည်း ရှိကြပါတယ်

Royalty Income ဆိုတာလည်းရှိသေးတယ်
စာအုပ်ရေးတာ ရုပ်ရှင်ရိုက်တာ..သီချင်းရေးတာ..
စတဲ့ အနုပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဖန်တီးသူတွေရဲ့ ဥာဏ်ရည် ပစ္စည်းတွေ Intellectual Property အတွက်..ရနေတဲ့ ငွေမျိုးဖြစ်ပါတယ်
စာအုပ်တစ်အုပ်..တစ်ကြိမ်ပြန်ရိုက်တဲ့အခါ
သီချင်းတစ်ပုဒ် တစ်ကြိမ်ပြန်ဆိုတိုင်း
တစ်ကြိမ်ငွေထပ်ရတယ် ဆိုတာမျိုးပါ
ကျွန်မမှာတော့ အခုနောက်ပိုင်း ဒီဝင်ငွေကလေးတစ်ခုတိုးလာလို့ အသက်ရှုချောင်ရပါတယ်

Profit Income ဆိုတာကတော့..
ပစ္စည်းတစ်ခုကို အမြတ်တင်ပြီး
ပြန်ရောင်းတာမျိုးပေါ့..
ခု..အိမ်မှာထိုင်ရင်း လုပ်နေကြတဲ့ online shopping ဆိုတာ ပစ္စည်းတစ်ခုကိုအမြတ်တင်ပြီးရောင်းတာမျိုးပါပဲ..

အခုခေတ်မှာ
အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေလည်း ပွင့်လာပါတယ် အလုပ်လုပ်တတ်တော့လည်း
ပိုက်ဆံရဖို့ လွယ်လာကြပါတယ်

ရဖို့လွယ်သလို သုံးဖို့လွယ်မနေအောင် သတိထားကြရမှာပါ
လူတစ်ယောက်ဟာ ဝင်ငွေ ရပေါက်ရလမ်းကို တစ်ခုထက်ပိုပြီးရှာဖွေထားသင့်ပါတယ်

ကျွန်မတို့ဟာ
ကိုယ့်ငွေ တစ်လတစ်လ ဘယ်ကယိုစီးနေလဲဆိုတာ check လုပ်ဖိုတော့လိုအပ်တယ်
ဒါကတော့ Budget Control အသုံးစရိတ်ကို ထိန်းချုပ်တာပါ..

ပိုက်ဆံကို မမျော်လင့်ဘဲအများကြီးသုံးလိုက်မိတယ်ဆိုတဲ့သူတွေအများကြီးပဲ..
ကျွန်မတော့ ကြက်ဥကုန်လို့ စျေးသွားပါတယ်
ထောပတ်ရော ပေါင်မုန့်ရော..နို့ရော လက်ထဲမှာ ပါလာတတ်တာပဲ..
ပြီးရင်..ဟယ်..ပိုက်ဆံလေးတွေ ဘယ်ရောက်သွားပါလိမ့်ဖြစ်ရော..

တကယ်တော့ ကြက်ဥဝယ်မယ်ဆို ကြက်ဥဖိုးလောက်ပဲ အိတ်ထဲမှာ Limit လုပ်ပြီးယူသွားတာ အကောင်းဆုံးပါ
 စျေးသွားတဲ့အခါ ဝယ်ဖို့လိုတာထက် ကျွန်မတို့ပိုဝယ်တတ်ကြတယ်
ဥပမာ အကြော်ဝယ်တယ်ပဲဆိုပါစို့
အကြော် ၁ခု ၂ခုကတော့မစားနိုင်တော့ဘဲ အမြဲပိုနေတယ်
ကျွန်မတို့ဝယ်တဲ့အခါ စားနိုင်မစားနိုင်တာကိုမေ့ပြီး စားချင်တဲ့စိတ်ကိုပဲ ရှေ့တန်းတင်ပြီးဝယ်ကြတယ်

အဲဒါမျိုးတွေကြောင့်
နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်မှာ အမြဲအပိုအလျှံရှိတတ်ကြတယ်

ကျွန်မတို့သားအမိဟာမီးဖိုချောင်စားရိတ် တစ်လ ၁သိန်းခွဲလောက်နဲ့ပြီးချင်တာမို့
နေ့တိုင်းထမင်းပွဲသိမ်းပြီးရင်
ပလတ်စတစ် ဘူးလေးတွေနဲ့ စားပြီးကျန်သမျှ တစ်ဗူးစီ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ထည့် ပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲသိမ်း
အသဲလေးတွေကျန်ရင် ပဲသီးနဲ့နောက်နေ့ပြန်ရောကြော်
ဟင်းရံလေးတစ်ခွက်ဖြစ်အောင်လုပ်တတ်လာတယ်

စားစရာ သောက်စရာဟာ အလကား ရတာမဟုတ်ဘူး
ကမ္ဘာပေါမှာ တချို့လူတွေ ငတ်ပြတ်နေကြတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မတို့အိမ်ကမီးဖိုချောင်ထဲက ထမင်းတစ်ဆုပ်တောင် အလေအလွင့်ဖြစ်မသွားစေချင်တဲ့ဆန္ဒမျိုးကျွန်မမှာရှိတယ်

တစ်လကို ၆သိန်း ၇သိန်းလောက်ပျှမ်းမျှဝင်ငွေရှိတဲ့ သာမာန်လူလတ်တန်းစားတွေ..တစ်လတစ်လ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်း တွေစုပြီး Night Out သွားတယ်
ကာရာအိုကေသွားတယ်ဆိုတာမျိုးဟာ မကုန်ဘူးဆို တစ်သောင်းခွဲ နှစ်သောင်းတော့ကုန်ကြတာပါပဲ
သွားတဲ့နေရာအလိုက်အနည်းအများကွာခြားမှုတော့ရှိမှာပေါ့လေ
တစ်လကို ၂ခါ Night out ရင်ပဲ ၅သောင်းလောက်ထိနေပြီ

ပြီးတော့
မီတာခဆိုတာလည်းတော်တော်စားတယ်
အိမ်ထဲမှာလဲကြည့်လေ လိုလို မလိုလို မီးတွေ အဲကွန်းတွေဖွင့်ထားတတ်ကြတာကိုး..
ခြံဂိတ်ဝကမီးကို ညနေမှောင်တဲ့အချိန် ၇နာရီမှာမဖွင့်ဘဲ ၅နာရီခွဲလောက်ကတည်းက မှောင်တော့မှာပဲလေဆိုပြီး ကျွန်မတို့ကြိုဖွင့်ထားကြတာမျိုး လုပ်တတ်ကြတယ်လေ
အဲဒီမီးကိုပဲ သတိထားပြီး လိုက်ပိတ်ကြည့် မီတာခတကယ် သိသိသာသာ သက်သာတယ်

အကျီင်္ချုပ်တဲ့ကိစ္စ အဝတ်အစားသစ်ဝယ်တဲ့ကိစ္စလေ
မိန်းမတွေဟာ ယောကျာ်းတွေနဲ့တူတာမဟုတ်ဘူး
ခဏ ခဏ အသစ်လိုချင်ကြတယ်လေ မဝယ်ရရင်စိတ်သိပ်မပျော်တော့ဘူးလေ
တကယ်တော့ ကျွန်မတို့မှာ အကျီင်္တွေဆိုတာ အများကြီး မှ အများကြီး
ဒါပေမဲ့ ပွဲလမ်းတစ်ခုရှိတိုင်းအသစ်ဝတ်ချင်
သူများ ဝတ်ထားတာ ကြိုက်လို့ လိုက်ဝတ်ချင် discount ချထားတာတန်လို့ ဝယ်ဝတ်ချင်နဲ့ ကျွန်မတို့ တစ်လကို သုံးတဲ့ အဝတ်အစားဖိုးဆိုတာ၅သောင်းပတ်ချာလည်တော့ရှိနေတတ်ကြတယ်

အမျိုးသားတွေမှာဆို ကွမ်းစားတာ ဆေးလိပ်သောက်တာတွေထည့်ပြောရမယ်
တစ်နေ့ကို တစ်ထောင်ဖိုး ဆေးလိပ်သောက်တဲ့သူဟာ..တစ်လမှာ..သုံးသောင်းလောက်ထိနေပါပြီ
တစ်နှစ်ကို ၃သိန်း၆သောင်းဖြစ်နေပါပြီ
ဒီငွေ ပမာဏဟာ..ဆေးရုံကြီးတစ်ရုံမှာ..
Medical check up လုပ်ဖို့ package လေးယူလိုက်လို့ရနေပါပြီ..
ကျန်းမာရေးထိခိုက်စေမဲ့နေရာမှာ ငွေကိုမသုံးဘဲ
ကျန်းမာ အသက်ရှည်ဖို့ကိစ္စမှာ ငွေသုံးလိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား..စဉ်းစားစရာပါ..

အနာဂတ်မှာ ငွေကြေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်အေးစေချင်ရင် ငွေကြေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စီမံကိန်းကို သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားဖို့လိုပါတယ်..

ဘဝရဲ့ နောက်ပိုင်းအချိန်တွေမှာ..အိုးပိုင်အိမ်ပိုင်လေးလည်းရှိနေရမယ်.နေမကောင်းရင် ဆေးကုနိုင်ရမယ် လှူနိုင်တန်းနိုင်ရမယ်
ခရီးတွေ သွားပြီး စိတ်ကိုပျော်ရွှင်အောင်နေနိုင်ရမယ်..
ပိုက်ဆံမရှိရင် သေဖို့ကိစ္စတောင် အလွန်ခက်နေပါပြီ..

မွန်ဟော်စီ
၂၀၂၀ ဖေဖော်ဝါရီ

မှတ်ဥာဏ်ကောင်းလှသောမင်းသိင်္ခ၏စာဖတ်နည်း

၁၉၉၆ ခုနှစ်ခန့်ကဖြစ်ပါသည်။
စာရေးဆရာကြီး မောင်သာရသည်
ထိုစဉ်က ညညဆိုလျှင် သု၀ဏ္ဏရှိ
အဘမင်းသိင်္ခ၏ အိမ်မှာ လာပြီး အိပ်လေ့ရှိသည်။
အဲဒီတုန်းက ည ၈ နာရီလောက်ဆိုလျှင်
အဘက ၀တ္ထုတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြလေ့ရှိရာ ... .. .
----------------------------
တစ်နေ့တွင်
အဘမင်းသိင်္ခနှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည်
ပန်းဆိုးတန်းရှိ မနောမယဂျာနယ်တိုက်သို့ ရောက်ရှိနေကြလေသည်။

အဘက ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်း၏
စာအုပ်အဟောင်းတစ်အုပ်ကို သွားရှာခိုင်းသည်။

ထိုစဉ်က ပန်းဆိုးတန်းလမ်း အလယ်ဘလောက်တွင်
စာအုပ်အဟောင်းတန်းကြီးက မျက်စိတစ်ဆုံး
ရှိနေလေသည်။
စာအုပ်စျေးတွေကလည်း ကောင်းလိုက်သမှ
မိုးသို့ပျံနေတော့သည်။

အဘရှာခိုင်းလိုက်သောစာအုပ်က
အတော်ရှားရှားပါးပါးစာအုပ် ...၊
အတော့်ကို ခြေညောင်းချွေးပျံအောင် လိုက်ရှာရသည်။
တွေ့ပြန်တော့ စျေးက မိုးထိုးနေလေသည်။

ပုံမှန်စာအုပ်အသစ်တစ်အုပ်က ၃၀၀ ကျပ်ခန့်သာ
ရှိနေသောခေတ်တွင် ထိုစာအုပ်ဟောင်းက
၃၀၀၀ က်ပ္တဲ့ ...။

မတတ်နိုင် ...၊
အဘ အလွန်အရေးတကြီးလိုအပ်လွန်း၍သာ
အသည်းအသန် ရှာခိုင်းခြင်းဖြစ်မည်။
သို့ကြောင့် နှမျောတောတောဖြင့်ပင်
မျက်စိစုံမှိတ်၍ ထိုစာအုပ်ဟောင်းကို ၀ယ်ခဲ့ရလေသည်။

ပန်းဆိုးတန်းရှိ မနောမယတိုက်ကိုပြန်ရောက်တော့
အဘက စာပေမိတ်ဆွေတွေနှင့် စကားပြောနေကြသည်မှာ
တသောသော ...။

လူကြီးတွေ၏စကားဝိုင်းကြားမှာပင် ၀င်၍
ကျွန်ုပ်က ရှားရှားပါးပါး ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာလာခဲ့ရသော
ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်း၏ စာအုပ်အဟောင်းကို ပြလိုက်သည်။

အဘက တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်ရုံသာကြည့်ပြီး

'' အဲဒီစာအုပ်ရဲ့ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ကွာ ..."
ဟုပြောသဖြင့် ကျွန်ုပ်လည်း ထိုစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ရလေသည်။
အဘက -

'' ဤလောက၌ နက်နက်နောနောဒုက္ခကို ခံစားဖူးသူသာလျှင်
နက်နက်နောနောသုခကို ခံစားရနိုင်ပေလိမ့်မည် ..."
ဟုအဓိပ္ပါယ်ရသော စာတစ်ကြောင်းကို ပါးစပ်မှ ရွတ်ချလိုက်လေသည်။
ပြီးတော့ ...

'' အဲဒီအတိုင်း ဟုတ်ရဲ့လား ..."
ဟု မေးသည်။ ကျွန်ုပ်က တအံ့တသြဖြင့် -

'' ဟုတ်တယ်အဘ ...၊ အဲဒီအတိုင်းပါပဲ ..."
ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လျှင် အဘက -

'' အေးအေး ....၊ ရပြီ။
အဲဒါလေး အမှတ်မှားနေမှာစိုးလို့၊ 
အဲဒါလေး သေချာချင်လို့ စာအုပ်ရှာခိုင်းလိုက်တာပါ။
ရပြီ ...ရပြီ ..." ဟုပြောကာ မိတ်ဆွေများနှင့်
စကားဝိုင်းကို ပြန်ဆက်လေနေလေတော့သည်။
ရှာခိုင်းလိုက်သော စာအုပ်ကိုမူ လက်ဖျားနှင့်ပင်
တို့ကြည့်မသွားခဲ့ပါတော့ချေ။ ကျွန်ုပ်မှာဖြင့်
ရှာလိုက်ရသည်မှာ ခြေတိုမတတ် ...။

တကယ်တမ်းမှာတော့ဖြင့် အဘသည်
ထိုစာအုပ်ကို ပြန်ဖတ်လို၍ ရှာခိုင်းခြင်းမဟုတ်မူဘဲ
သူ၏စာမူတစ်ခုထဲတွင်
အထက်ပါစာပိုဒ်လေးကို ကိုးကားထည့်ရေးလိုသောကြောင့်သာ
သေချာတိကျ သိရအောင်
ရှာခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ပြီးတော့ ... သူ ငယ်စဉ်က ဖတ်ထားခဲ့သော
ထိုစာသားတွေကိုလည်း သူက ဒိုးဒိုးဒေါက်ဒေါက် အလွတ်ရနေသည်။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပါသော
မှတ်ဥာဏ်ပါတည်း ...။

ထိုသို့လျှင် အဘသည်
သူငယ်စဉ်က ဖတ်ရှုမှတ်သားခဲ့သော စာများကို
အလျှဉ်းသင့်တိုင်း နှုတ်တိုက်ရွတ်ပြလေ့ရှိသည်ကို
ကျွန်ုပ် မကြာမကြာ ကြုံဖူးလေသည်။

ကမ္ဘာကျော်ကဗျာစာဆိုကြီး အိုမာခယမ်၏
အချစ်ရယ် ဝိုင်တစ်ခွက်ရယ် ပေါင်မုန့်တစ်လုံးရယ်
ဟူသောကဗျာကို အင်္ဂလိပ်လို  အလွတ်ရွတ်ပြဖူးသည်။
ဆရာတော်ခင်ကြီးဖျော်၏ အင်္ဂဝိဇ္ဇာဋီကာကြီးအဖုံးနှင့် အတွင်းမှ စာပိုဒ်များကို အလွတ်ရွတ်ပြလေ့ရှိသည်။

ဆရာကြီးတင့်တယ်၏ ကမ္မဖလ၀တ္ထု၊ ဆရာကြီးပီမိုးနင်း၏
နေရီရီ၀တ္ထု၊ ဆရာကြီး သခင်ဘသောင်း၏ ပန်းသာမစာဥ၀တ္ထု၊
ဆရာကြီးပါရဂူ၏ သိဒ္ဓတ္ထ၀တ္ထုများကို အခန်းစဉ်အလိုက်
အသံနေအသံထားနှင့် ပြန်ပြောပြသည်များကို
ကျွန်ုပ်တို့ ထမင်းမေ့ဟင်းမေ့ဖြင့် တမေ့တမောကြီး
နားထောင်ခဲ့ကြရဖူးလေသည်။

--------------------------------------
(#မှတ်ချက်။   ။ ၁၉၉၆ ခုနှစ်ခန့်ကဖြစ်ပါသည်။
စာရေးဆရာကြီး မောင်သာရသည်
ထိုစဉ်က ညညဆိုလျှင် သု၀ဏ္ဏရှိ
အဘမင်းသိင်္ခ၏ အိမ်မှာ လာပြီး အိပ်လေ့ရှိသည်။
အဲဒီတုန်းက ည ၈ နာရီလောက်ဆိုလျှင်
အဘက ၀တ္ထုတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြလေ့ရှိရာ
ကျွန်ုပ်တို့ကလေးများက အဘ၏ရှေ့တွင်
ထိုင်၍လည်းကောင်း၊ ရပ်၍လည်းကောင်း၊ တုံးလုံးလှဲ၍လည်းကောင်း
အဘပြောပြသမျှကို ဇာတ်ပွဲကြည့်သည့်ပမာ နားထောင်ကြရင်း
တဝါးဝါးတဟားဟား ရယ်လိုက်၊ တောက်ခေါက်လိုက်၊
လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးလိုက်ဖြင့် ရှိခဲ့ကြဖူးပါသည်။
နေရီရီတို့၊ သိဒ္ဓတ္ထတို့၊ ကမ္မဖလတို့ဆိုသည့် ၀တ္ထုတွေက
တစ်ညတည်းနှင့်မပြီး ....၊ လေးငါးခြောက်ည တစ်ပတ် ပြောယူရလေသည်။

အဲဒီမှာ ဆရာကြီးမောင်သာရကလည်း
ည ၈ နာရီခန့်ဆိုလျှင်
လေးဘီးကားလေးတစ်စီးဖြင့် ရောက်လာတတ်ပြီး
ကျွန်ုပ်တို့ကလေးများနှင့်အတူ ဝိုင်း၍ထိုင်ကာ
အဘပြောပြသော ၀တ္ထုဇာတ်လမ်းကို နားထောင်လေတော့သည်။

နောက်နေ့မနက်ကျတော့
အပြင်သို့သွားခါနီးမှာ ဆရာကြီးမောင်သာရက -
''ဖိုးအောင်ထွန်းရေ ... ညက ၀တ္ထုကို မပြောနှင့်နဲ့ဦးနော် ...၊
ကိုယ်ပြန်လာမှပြော ..." ဟု
သူ့အသံသြသြကြီးနှင့် မှာလေတော့ရာ အဘက -

'' မဟုတ်တာပဲဆရာကြီးရယ် ...၊ ကျွန်တော်က
ကလေးတွေကို ပြောပြတာပါ။ အဲဒီစာအုပ်တွေက ဆရာ ဖတ်ဖူးပြီးသားတွေပါ ..."
ဟု အားတောင့်အားနာနှင့် ပြန်ပြောလေသည်။
ထိုအခါ ဆရာကြီးမောင်သာရ ပြန်ပြောလိုက်သည့် စကားမှာ -

'' ဖတ်ဖူးတာကတော့ ပြောမနေနဲ့ ဖိုးအောင်ထွန်းရေ ....၊
ဟိုဘက်တောင်လွန်နေဦးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ၀တ္ထုစာအုပ်တွေထဲမှာက
ကိုရင်ပြန်ပြောပြသလို ခြေဟန်လက်ဟန်တွေ
အသံနေအသံထားတွေ မပါဘူးလေဟာ၊ ကိုရင်ပြန်ပြောပြတော့
အဲဒါတွေက အရသာရှိနေတာဟ ..." ဟု ဖြစ်လေတော့သည်။
ဆရာကြီးမောင်သာရလို ဆရာရင့်မာကြီးတစ်ဦးက
အဘမင်းသိင်္ခ ပြန်ပြောသော ၀တ္ထုတွေကိ်ု
ကလေးတစ်ယောက်ပမာ ပူပူဆာဆာနှင့် နားထောင်ခဲ့ဖူးသည်ဆိုခြင်းကလည်း
အမှတ်တရကလေး တစ်ခုပါပေ ...။)

------------------------------------------------

တစ်ခါက မြေနီကုန်းက အရက်ဆိုင်အနီးမှာ
တုန်ချိချိအဘိုးကြီးတစ်ဦးနှင့်သူနှင့် မတော်တဆ စကားများကြသည်။
စကားများရင်း ထို တုန်ချိချိအဘိုးကြီးမှာ စာရေးဆရာကြီး တင့်တယ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသွားတော့ ပျာပျာသလဲဖြင့်

'' ကျွန် ... ကျွန်တော်က ဆရာ့ ပရိသတ်တစ်ဦးပါ ..." ဟု
တောင်းပန်လေတော့သည်။ အစက သူသည်
ထိုအဖိုးကြီးကို အပေါ်မှစီး၍ နင်ပဲငဆ ပြောနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုတော့ အဘိုးကြီးက ခနဲ့ပြုံးပြုံး၍ -

'' ဒါမျိုးတွေ ရိုးနေပါပြီကွာ ...၊ စာရေးဆရာနဲ့တွေ့ရင်
ကျွန်တော်ကဖြင့် ကျွန်မကဖြင့် ဆရာ့ပရိသတ်ပါ ...
လို့ ပြောတတ်သူတွေချည်းပါပဲ ....။ ဒါမျိုး လာမရွှီးနဲ့ ...၊
အံတိုနေပြီကောင်လေးရေ ... " ဟုပြောပြောဆိုဆိုပင်
ဆရာတင့်တယ်ဆိုသော တုန်ချိချိအဘိုးအိုက
သူ၏ပါးစပ်ကိုဟ၍ အံသွားများကို လက်ညှိုးဖြင့်
ထိုးပြလေသည်။

ထိုအခါ အဘက -

'' ဆရာရေးတဲ့ ကမ္မဖလ ကို ကျွန်တော် အခန်းစဉ်အလိုက်
အလွတ်ရတယ်။ အချို့နေရာတွေမှာ လုံးစေ့ပတ်စေ့
သည်၏မလွဲ ရွတ်ပြနိုင်တယ် ... " ဟု ပြောလိုက်ပြန်လျှင်
ဆရာကြီးတင့်တယ်က အတန်ငယ် စဉ်းစားနေပြီးနောက် ...

'' အေးဟုတ်တယ်ကွ ....၊ ကမ္မဖလ ... ငါရေးခဲ့ဖူးတယ် ... "
ဟု ပြန်ပြောသည်။ ထိုသောအခါ အဘက ကမ္မဖလ၀တ္ထုအစပိုင်းကို
ပြောပြလိုက်သည်။

'' အေး .. .အေး ...၊ သူဌေးကြီးဦးနကီး ...၊ ဟုတ်တယ်ကွ ...၊ အင်း ... ဟုတ်ပါ့ဟုတ်ပါ့ ....၊ ဆက်ပြောစမ်းပါဦးကွ ..."

အဘလည်း ကမ္မဖလ၀တ္ထုကို အခန်းစဉ်အလိုက် ဆက်ပြောသည်။
တုန်ချိတုန်ချိအဘိုးအို ဆရာကြီးတင့်တယ်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် နားထောင်ရင်း -
'' ဆက်ပြောပါဦးကွ၊ ဆက်ပြောပါဦးကွ ..." ဟု ထောက်ပေးလိုက်သည်မှာ မြေနီကုန်း အရက်ဆိုင်ကလေးဘေးက
ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်အနီးတွင်
ကမ္မဖလကို ရေးခဲ့သောစာရေးဆရာကြီးနှင့်  ကမ္မဖလကို အလွတ်ရနေသော လူရွယ်တစ်ဦးတို့သည် ကမ္မဖလကို
ဇာတ်ကြောင်းပြန်ရင်း မိုးကြီးချုပ်ခဲ့ကြရဖူးပါလေသည်။

-----     --------------     -------

၁၉၈၈ အရေးတော်ပုံပြီးနောက် အဘသည်
အင်းစိန်တောရသို့ ဒုတိယအခေါက်
ရောက်ရပြန်လေသည်။ ထိုသောအခါတွင်လည်း
အဘပြောပြသော သိဒ္ဓတ္ထ၀တ္ထု၊ နေရီရီ၀တ္ထု၊ အိုမာခယမ်၏
အင်္ဂလိပ်ဗားရှင်းကဗျာစုများကို တမေ့တမောနားထောင်ခဲ့ကြရဖူးသူ
နိုင်ကျဉ်းများ ယခုတိုင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေကြပါသေးသည်။

အဘမင်းသိင်္ခ၏ မှတ်ဥာဏ်က ထိုသို့လျှင်
အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ...၊ အဘ၏ မှတ်ဥာဏ်သည်
အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ ကောင်းနေရပါလေသနည်း။
တစ်ခါတွင်မတော့ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်ပြီး အဘက
သူ မှတ်ဥာဏ်ကောင်းရပုံ အကြောင်းရင်းကို
ဤသို့ ပြောပြခဲ့လေသည်။

(အခြားအလုပ်လေးရှိသးလို့ ခဏရပ်လိုက်ပါဦးမယ်ဗျာ ...ညနေ ဆက်ရေးပါမယ်ဗျာ ...)

'' ဒီလိုကွ ...တကယ်တော့ ငါက ထူးပြီး
မှတ်ဥာဏ်ကောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အားလုံးဟာ
မှတ်ဥာဏ်အရာမှာ မတိမ်းမယိမ်းတွေ ရှိကြမှာပါပဲ ...၊
ငါ တချို့စာတွေကို အလွတ်လိုလို ရနေတယ်ဆိုတာ
ငါ့ရဲ့ငယ်ဘ၀က ဆင်းရဲခဲ့လွန်းလို့ကွ ..."

''ဗျာ ... ဆင်းရဲလို့ မှတ်ဥာဏ်ကောင်းတာ ..."

'' ဒီလိုလေကွာ ...၊ ဆင်းရဲတော့
စာအုပ်တွေဘာတွေ ၀ယ်မဖတ်နိုင်ဘူးပေါ့ကွာ၊
အဲဒီတော့ သူငယ်ချင်းတွေမှာရှိတဲ့ စာအုပ်ကလေးတွေကို
ငှားဖတ်ရတာပေါ့ ...၊
စာအုပ်ငှားဖတ်ရတာကလည်း တစ်ခါတလေ
မျက်နှာအငယ်ရသားကလားကွ ...။
သူငယ်ချင်းတွေက ဘာမှ မပြောရင်တောင်
သူ့မိန်းမတို့၊ သူ့ကြီးဒေါ်တို့ဆိုတာမျိုးတွေက
စာအုပ်ငှားပြီးရင် မှတ်မှတ်ရရ ပြန်ပေးနော်တို့၊
ရိုရိုသေသေကိုင်တို့၊
ပြီးမှ ရွှေပျောက်သလိုလို ရူးသလိုလို မလုပ်နဲ့တို့ ...၊
ဘယ်နေ့ပြန်ပေးမှာလဲတို့ ...၊ ဖတ်ချင် ၀ယ်ဖတ်ပါလားတို့ ...၊
စသဖြင့် မျက်နှာငယ်ရတယ် သိမ်ငယ်ရတယ်ပေါ့ကွာ ...။
တစ်ခါတလေများ ဖတ်ရတာနဲ့တောင် မကာမိလောက်အောင်
အပြောအဆိုခံရတာမျိုးကွ ...၊

အဲဒီတော့ ငါ့ဘ၀က
ဒီစာအုပ်ကလေးကို တစ်ခါဖတ်ခွင့်ရဖို့အရေးတောင်
မနည်းကြီး ကြိုးစားရတာ၊ ဒီစာအုပ်ကို နောက်တစ်ခါ
ထပ်ပြီးဖတ်ခွင့်ရဖို့ဆိုတာက
ငါ့ဘ၀မှာ မသေချာဘူးလေကွာ ...၊

အဲဒီတော့ စာတစ်အုပ် ဖတ်ခွင့်ကြုံပြီဆိုတာနဲ့
ဘယ်လိုဖတ်ရသလဲဆိုတော့ ...

နံပါတ်တစ် - စာတစ်အုပ်ကို
သူလိုကိုယ်လိုပဲ အစအဆုံး ဖတ်လိုက်တယ်။

နံပါတ်နှစ် - အဲဒီစာအုပ်ထဲက
ကိုယ်ကြိုက်တဲ့အခန်းတွေ
အထူးပြု မှတ်သားရမယ့်အခန်းတွေကိုရွေးပြီး
ဒုတိယအခေါက် ပြန်ဖတ်တယ်။
(အဲဒီ အကြောင်းအရာတွေဟာ
ခေါင်းထဲ ရင်ထဲကို ပိုရောက်သွားပြီး
ပိုမှတ်မိသွားတာပေါ့)

နံပါတ်သုံး - ကိုယ်ကြိုက်တဲ့အထဲ၊
အထူးပြု မှတ်သားရမယ့်အထဲကမှ
ဒိုးဒိုးဒေါက်ဒေါက် နှုတ်တက်ရသင့်တဲ့စာမျိုးတွေကျတော့
ကျောင်းသား စာကျက်သလိုကိုပဲ ကျက်ပစ်လိုက်တယ် ...

အဲဒီတော့ ငါ့အနေနဲ့
ငါဖတ်ဖူးတဲ့စာအုပ်သာဖြစ်လို့ကတော့
အဲဒီစာအုပ်ထဲက အကြောင်းအရာတွေကို
အများသူငါမှတ်မိသလို မှတ်မိနေတဲ့အပြင်
ထူးထူးခြားခြားအခန်းတွေကို
ပိုပြီးအသေးစိပ် မှတ်မိနေတယ်။
လိုအပ်လာရင်
အချို့စာပိုဒ်တွေဆို
သည်၏မလွဲတောင် ပြန်ရွတ်ပြနိုင်တယ် ...။

ငါမှတ်ဥာဏ်ကောင်းတယ်ဆိုတာ
အဲဒီလိုပါကွာ ...၊ သူသူငါငါမှာရှိနေတဲ့ မှတ်ဥာဏ်ထဲမှာ
ငါ့ရဲ့ ဇွဲ ငါ့ရဲ့လုံ့လ၊ ငါ့ရဲ့ ဝီရိယ ပေါင်းထည့်လိုက်တာပါ ..."

အဘထံမှ ရလိုက်သောနည်းကလေးက
အထူးမှတ်သားဖွယ် ကောင်းလှပါသည်။ တန်ဖိုးကြီးလှပါတော့သည်။
အဘလောက် ဝီရိယ မစိုက်ထုတ်နိုင်စေကာမူ
စာဖတ်လေတိုင်း အဘ၏စကားကို ကြားယောင်မိကာ
အကျိုးထူးစေခဲ့သည်ကတော့ အမှန်ပင် ဖြစ်ပါတော့သည်။

--------     ----------------     ---------

ပြီးတော့ ... ရေးလက်စမို့ ဆက်ရေးလိုက်ပါဦးမည်။

'' အရမ်းခက်တဲ့စာတွေ၊
ကျက်ရခက်တဲ့စာတွေ၊ စာအရှည်ကြီးတွေဆိုရင်
ကျက်မနေနဲ့ ပုတီးစိပ်ပစ်လိုက်ကွ ...." တဲ့ ....၊
အဘ ပြောဖူးပါသေးသည်။

''ခင်ဗျာ ... စာကျက်ရခက်နေရင် ပုတီးစိပ်ရမယ် ...."

'' ဒီလိုကွ ... မင်းတို့ငါတို့
မြန်မာစာလည်းမဟုတ်၊ ကိုယ်လည်း လုံးစေ့ပတ်စေ့
နားမလည်တဲ့ ပါဠိစာတွေ၊ ဂါထာမန္တာန်တွေကို ဂျောင်းဂျောင်းပြေး
ရနေတာတွေ ရှိကြတယ်။ အချို့ ဘုရားရှိခိုးစာတွေ၊ ၈ါထာတော်ကြီးတွေ
ပရိတ်တော်ကြီးတွေဆိုရင် အရှည်ကြီးတွေကွ၊
ကျောင်းသား စာကျက်သလိုသာ ကျက်ရမယ်ဆိုရင်
ထိုင်ငိုချင်စိတ်ပေါက်သွားမယ်။
ဒါပေမယ့် နေ့နေ့ညည မကြာမကြာဆိုသလို
ရွတ်ပါဖတ်ပါများလာတော့
ကိုယ်တောင် ရမှန်းမသိဘဲ သည်၏မလွဲ
ရသွားတာလေကွာ ....၊
အဲဒီတော့ ...
စာအရှည်ကြီးတွေ ကျက်ရမှတ်ရမှာမျိုး
ကြုံလာရင် ....
ငါ ဒီစာကိုတော့ဖြင့် ရအောင်ကျက်လိုက်မယ်ဆိုပြီး
ကျက်တာထက်
၁၀၈ လုံးပုတီးနဲ့
၁၀၈ ခေါက်သာ ရွတ်ပစ်လိုက်စမ်းပါကွာ ...၊
ရမှန်းတောင်မသိလိုက်ဘဲနဲ့ ရနေတာကို
တွေ့ရပါလိမ့်မယ်တဲ့ဗျား ..."

ဤသည်မှာလည်း အဘမင်းသိင်္ခ ပြောပြသွားခဲ့ဖူးသော
စာကျက်နည်းကလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတော့သည်။
မိမိတို့ အခြေအနေနှင့် ဆက်စပ်ပေါင်းကူး အသုံးချလျက်
အသုံးတည့်တော်မူကြပါစေကုန်သတည်း။    ။

သဗ္ဗေဓမ္မာ
ဇင်ယော်နီ
၂၀၁၉ စက်တင်ဘာ ၇

စမတ်ကျတဲ့လူ

စားတဲ့ သောက်တဲ့အခါမှာ အလွန်အကျွံ မဖြစ်စေဘဲ မျှမျှတတ စားသောက်တက်တဲ့ အရည်အချင်း၊ လူတွေနဲ့ ပြောဆိုဆက်ဆံရာမှာ အကျိုးမရှိတဲ့ စကားမျိုးတွေကို မပြောဘဲ ရှောင်ကြဉ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း၊ ပစ္စည်းအသုံးအဆောင်တွေကို သူ့နေရာနဲ့သူ စနစ်တကျထားတက်တဲ့၊ ဘာပဲလုပ်လုပ် စနစ်တကျလုပ်တဲ့ အရည်အသွေး၊ လုပ်သင့် လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တက်တဲ့၊ ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် တကယ်လက်တွေ့ လုပ်တက်တဲ့ အရည်အချင်း၊ ရိုးသားစွာနဲ့ လူတွေကို ဆက်ဆံတက်တဲ့ အရည်အချင်း၊ အသေးအဖွဲ ကိစ္စကလေးတွေလောက်နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု မဖြစ်တက်ဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ စိတ်ကိုထားနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း၊ မိမိကိုယ် မိမိ နှိမ်ချတက်တဲ့ အရည်အချင်းစတဲ့ အရည်အချင်း တွေ ပါတာကို တွေ့ရတယ်။

#အနေခက်အောင်ကူညီကြသူများ(နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းတဲ့သူ)

အမေရိကန်နိုင်ငံသမိုင်းမှာ အင်မတန် ကျော်ကြားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားကြီး ဘင်ဂျမင် ဖရင်ကလင် Benjamin Franklin (1706-1790) ရဲ့ ကိုယ်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိမှာ သူလိုလားတဲ့ အရည်အချင်း  ဖော်ပြထားတာတွေပါ

ဆရာနန္ဒာသိန်းဇံ၏ စာအုပ်များမှ အဆီအနှစ်လမ်းညွှန်ချက်များ

အခက်အခဲတွေက ဘဝကိုပြည့်စုံစေတဲ့အရာ

တစ်ခါတုန်း က တရုတ်ပြည်မှာ ဂျုံစိုက်တဲ့ လယ်သမားတစ်ယောက်ဟာ တန်ခိုးရှင်ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနဲ့ အမှတ်မထင် တွေ့ဆုံပြီး မိတ်ဆွေဖြစ်သွားတယ်. . . အဲဒီအခါမှာ လယ်သမားက တန်ခိုးရှင်ကို အပြစ်တင်တယ် "ခင်ဗျားတို့ တန်ခိုးရှင်ဟာ တန်ခိုးတော့ရှိချင်ရှိမယ်. . . ဂျုံတော့ မစိုက်တတ်ဘူးထင်တယ်. . . တကယ်လို့များ ခင်ဗျားရဲ့ တန်ခိုးနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ ဂျုံစိုက်တဲ့ အလုပ်ကို ကူညီမယ်ဆိုရင် အများကြီး အကျိုးရှိမယ် . . " လို့ပြောလိုက်တယ် . .

အဲဒီအခါမှာ တန်ခိုးရှငိက "ကူညီပါ့မယ်. . . . ဘာတွေကူညီရမလဲ လို့. . . " ပြောတယ်... အဲဒီတော့ လယ်သမားက တန်ခိုးရှငိကို သူ့ဘေးက ဂျုံကွင်းဘေးက တဲကလေးထဲမှာ တစ်နှစ်လုံးခေါ်ထားတယ်. . . . ကဲတန်ခိုးရှင် မိုးရွာရင် ဂျုံခင်းတွေပျက်ကုန်မယ်. . . မရွာအောင် လုပ်လိုက်. . . လို့ခိုင်းတယ်. . တန်ခိုးရှင်က လုပ်ပေးတယ် . . "လေတွေတိုက်လာရင်လည်း ဂျုံပင်တွေ တအားလှုပ်ယမ်းကုန်မယ်. . . လေမတိုက်အောင် လုပ်ပေးပါ. . . " လို့ပြောပြန်တယ်. . . တန်ခိုးရှင်ကလည်း သူပြောတဲ့အတိုင်း လေကို တားပေးတယ်. . . . မိုးကြိုးတွေ ပစ်ရင်လည်း အသီးကို ဆုတ်ယုတ်စေတယ် ဆိုပြီး တားခိုင်းတယ်. . . . နေသိပ်ပူလာရင်လည်း ဂျုံပင်တွေ ညှိုးကုန်မယ်ဆိုပြီး မိုးအုံ့ခိုင်းတယ်. . . ရေလိုတဲ့အခါမှာ ရေရအောင် လုပ်ခိုင်းတယ်. . . စာကလေးတွေ လာတဲ့ အခါမှာလည်း မလာအောင် လုပ်ခိုင်းတယ်. . . တန်ခိုးရှင်ကလည်း လယ်သမား ဖြစ်ချင်တာတွေ အကုန်လုပ်ပေးတယ်. . .

ဒီတော့ ဂျုံပင်တွေဟာ အတော့်ကို ဖြစ်ထွန်းတယ် . . . အပင်တွေလည်း အမြင့်ကြီးတက်တယ်. . . . ဒီအခါမှာ လယ်သမားက တန်ခိုးရှင်ကို "ကဲ . . . . မြင်ပြီမို့လား. . . ကျုပ်ရဲ့ ဂျုံခင်းကြီးကို ခင်ဗျားရဲ့ တန်ခိုးနဲ့ ရာသီဥတု အနှောင့်အယှက် ကင်းအောင် လုပ်လိုက်တဲ့ အခါမှာ အပင်တွေက ဘယ်လောက် ဖွံ့ဖြိုးသလဲ ဆိုပြီး အားရ ဝမ်းသာ ပြောရှာတယ်. . . " ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းရိတ်သိမ်းတဲ့ အခါမှာ ဂျုံသီးတွေထဲမှာ အဆံမပါဘူး . . ဟောင်းလောင်းကြီး ဖြစ်နေတယ် ဂျုံဆိုလို့ လုံးဝကို မရတော့ ဘူး .

အဲဒီတော့ လယ်သမားက တန်ခိုးရှင်ကို အထိတ်တလန့်နဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်တာလည်းလို့ မေးတော့ တန်ခိုးရှင်က "ဒီလိုငါ့လူရဲ့ . . .နေပူတာ ၊မိုးကြိုးပစ်တာ၊ စာကလေး လာစားတာတို့ဟာ ဗြုန်းခနဲ့ ကြည့်လိုက်ရင် ဂျုံခင်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးတယ် လို့ထင်ရမှာပါပဲ. . . . ဒါပေမယ့် အဲဒါက တကယ်နှောင့်ယှက်တာ မဟုတ်ဘူး. . . ချဲလင့်(Challenge) လုပ်တာ ၊ စိန်ခေါ်တာ၊ အဲဒီစိန်ခေါ်မှု၊ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ရုန်းကန်ရင်းနဲ့ အနှံတွေ ပြည့်ဝစေရတာ . . . အဲဒီ ချဲလင့် (Challenge) ကို အံတုရတာကိုက ဂျုံပင်ရဲ့ အလုပ်ပေါ့. . . . . အဲဒီအံတုမှုတွေ မရှိဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေတဲ့အခါမှာ သူဟာ လေဖြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်လိုဖြစ်သွားတာ . . အားကုန်ပြီး ခွန်အားတွေ ယုတ်လျော့သွားတာ ဒါကြောင့် ဂျုံစေ့မှာ အဆံတွေ မပါတော့တာ. . . လို့" ရှင်းပြသတဲ့. .

ဒါကြောင့် လောကကြီးမှာ မပြည့်စုံဘူးဆိုတာ ကိုယ့်ကို ချဲလင့် လုပ်နေတာပါ. . . ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောနဲ့ အကျိုးပြုနေတာပါ. . . . ဆန့်ကျင်ဘက်ဆိုတာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ကူညီတဲ့ တန်ခိုးရှင်တစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်. . .ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ့တိုင်း ငါ့ကိုကူညီဖို့ ရောက်လာပြီ ဆိုပြီး . . . လေ့ကျင့်ထားပါ. . . အဲလိုမလုပ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်တွေ့တိုင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်. . . . . ဂျုံစေ့တွေလိုပဲ အဆံမပါတော့ဘဲ ခွန်အားတွေ ဆုတ်ယုတ်လာမှာဖြစ်ပါတယ်. . . .

Credit: ဆရာမနိုင်းနိုင်းစနေ

ေဇၾကီးဖတ္ဖို႔ မွတ္စုတို ၂

" အုိင္ပီ သိပ္လည္းစိတ္အိုက္မေနစမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ။ က်ဳပ္ရဲ႕ဥာဏ္ကို မမီလို႔ဘာမွ စိတ္ပ်က္စရာမရွိပါဘူး။ အမႈ႕လုိက္တဲ့အလုပ္ကုိ က်ဳပ္က၀ါသနာေၾကာင့္သာလုပ္တာပါ။ ခင္ဗ်ားက ၀ါသနာမပါပဲလုပ္ရတာ။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္ကသာတာေပါ့ဗ်ာ။ "

                                      ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ႏွင့္ေဇာ္ဂ်ီဖို၀င္သား ၀တၳဳတိုမွ ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္မွ အုိင္ပီေအာင္သင္းကိုေျပာစကား

ေဇၾကီးဖတ္ဖုိ႔ မွတ္စုတိုမ်ား

         "ရပါတယ္....ျမၾကီးတို႔ကေတာ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲ ဟုတကိုယ္တည္းေရရြတ္ေျပာဆုိရင္း ရင္ကိုေကာ့၍ ေလေလးတခၽြန္ခၽြန္ႏွင့္ ေလွ်ာက္၍လာခဲ့ေလ၏။

          ျမၾကီး၌ စိတ္ပ်က္ျခင္းမရွိေပ။ ငါ့မွာ အလုပ္မရွိတဲ့အတြက္ ငတ္ေသေတာ့မွာပဲ၊ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွာပဲဟုလည္း စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ုျခင္းမရွိေပ၊ ရႊင္ရႊင္လန္းလန္းပင္ရွိေလ၏။ ထိုစိတ္ဓာတ္မ်ိုးကား ' အျဖစ္စိတ္ဓာတ္' ဟု ေခၚလိုက ေခၚႏိုင္ေလသည္။ အခ်ိဳ႔က အဆင္မေျပမႈ႕ ကေလးအနည္းငယ္ေတြ႕ရသည္ႏ်ွင့္ ဒုကၡပါပဲ ငါေတာ့ဒုကၡေရာက္ပါျပီ၊ ငတ္ေတာ့မွာပဲဟု ေတြးေတာ့ထိတ္လန္႔တတ္၏။ ထိုစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးကား 'အပ်က္စိတ္ဓာတ္' မ်ိဳးျဖစ္၏။ တနည္းဆုိရပါမူ အပ်က္စိတ္ဓာတ္ကား 'အေနကံ' သေဘာေဆာင္၏။ အျဖစ္စိတ္ဓာတ္ကား' ဧကံ' သေဘာေဆာင္၏။ အပ်က္စိတ္ဓာတ္ကား ပို၍ ပ်က္ေစ၏။ လူကိုအညႊန္႔တံုးေစ၏။

          အနိမ့္ဆံုးအားျဖင့္ ရံႈးမည္ကိုလြန္စြာစိုးရိမ္ေသာ ဖဲသမားသည္ ေၾကက္ရြံရြံႏ်ွင့္ပင္ တတိတိရံႈးေလ၏၊ ရံႈးခ်င္ရံႈးႏိုင္ခ်င္ႏိုင္ဟု သေဘာထားကာ ကစားေသာအခါ၌ ႏိုင္ေပါက္မ်ားစြာတုိးဖူးေၾကာင္းကို ေလာင္းကစားျပဳလုပ္ဖူးသူတုိင္း ၾကံဳေတြ႔ဖူးေပလိမ့္မည္။ ထုိအခ်င္းအရာကား အျဖစ္စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ အပ်က္စိတ္ဓာတ္ အေနကံစိတ္ႏွ္င့္ ဧကံစိတ္ကိုေဖာ္ျပေနျခင္းျဖစ္ေပသည္။

           အပ်က္စိတ္ကား တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္ျဖစ္၏။ လာဘ္လာဘမ်ားႏွင့္ အခြင့္အေရးမ်ားကို တြန္းထုတ္ပစ္၏။ ရဲတင္းေသာစိတ္၊ အျဖစ္စိတ္၊ ဧကံစိတ္ကား လာဘ္လာဘႏွင့္ အခြင့္အေရးေကာင္းမ်ားကို သံလိုက္ကဲ့သို႔ဆြဲယူတတ္၏။

           အပ်က္စိတ္သမားမာ်းကား မ်က္ေမွာင္ကုတ္၏။ မ်က္ႏွာမသာမယာရွိ၏။ မ်က္ႏွာပုပ္သုိးသုိးရွိ၏။ အျဖစ္စိတ္သမားကား မ်က္ႏွာသာယာ၏။ ရႊင္ရႊင္ပ်ပ်ရွိ၏။ ေၾကာင့္ၾကစိုးရိမ္မႈ႕ မရွိေနတတ္၏။ ထုိသူတုိ႔၏ စိတ္ဓာတ္ကား ေလဟုန္မိေသာေလတံခြန္ကဲ့သုိ႔ တလူလူရွိ၏။ ထိုသူတို႕အားတစံုတေယာက္က ေငြႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ အာဏာႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ ညိဳးႏြမ္းေအာင္လုပ္၍မရႏိုင္ေပ။ ထုိသူတို႔သည္ ေခတ္ပ်က္သည့္အခါ၌ပင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္ၾကသူမ်ားျဖစ္၏။ ေလာကဓံတရားကို ရင္ဆိုင္၀ံ့ေသာ သူရဲေကာင္းစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးဟု ေခၚလိုက ေခၚႏိုင္ေပသည္။"

ဆရာမင္းသိခၤ၏ "ျပည္ၾကီးမ႑ိဳင္ျမၾကီး" စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္

သုတစံုလင္ ကမၻာေျမတစ္ခြင္

ဒီေလာကမွာ တန္ဖိုးအရွိဆံုးအရာေတြဟာ အခမဲ့ေတြဆိုတာ ယံုႏိုင္မလား?

ေနေရာင္ျခည္...

အခမဲ့ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ေနေရာင္ျခည္မရွိဘဲ

အသက္မရွင္ႏိုင္ၾကဘူး။ ငယ္ရာကေန ႀကီးလာတဲ့အထိ ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးစဲြခဲ့တဲ့

ေနေရာင္ျခည္အတြက္ ေငြေၾကးတစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ ေပးစရာမလိုခဲ့ဘူး။

ေလ.... အခမဲ့ျဖစ္တယ္။ အသက္ရွင္ေနသူတိုင္း ေလကိုရွဴရွဴိက္ၾကရတယ္။

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကေန ယေန႔အထိ ကိုယ္ရွဴသြင္းလိုက္တဲ့ ေလအတြက္

တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ေငြေပးေခ်တာမရွိခဲ့ပါဘူး။ လူတိုင္း ေလာကတစ္ခြင္မွာရွိတဲ့

ေလေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွဴႏိုင္ၾကတယ္။

မိသားစုသံေယာဇဥ္..

အခမဲ့ျဖစ္တယ္။ ကေလးဘဝကစ မိဘေတြရဲ႕ ခ်စ္ခင္ယုယမႈကို လူတိုင္းခံၾကရတယ္။

ေပးဆပ္စြန္႔လြတ္ျခင္းေတြနဲ႔ အနစ္နာခံၾကတဲ့ မိဘေတြက ဘယ္သားသမီးကိုမွ

“ငါ့ကို ေငြေပးမွ ခ်စ္မယ္” လို႔ ေျပာခဲ့မယ္မထင္ဘူး။ မိဘရဲ႕

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြက သားသမီးေတြႀကီးလာလည္း ေပ်ာက္ပ်က္ေလ်ာ့ရဲသြားတာမ်ဳိး

မရွိသလို အိုမင္းသြားလည္း ပ်က္စီးေပ်ာက္ကြယ္သြားတာမ်ဳိး မရွိဘူး။

သူတို႔အသက္ရွင္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး သူတို႔ေမတၲာေတြက သားသမီးအေပၚ

လႊမ္းၿခံဳေနမွာျဖစ္တယ္။

သူငယ္ခ်င္းသံေယာဇဥ္.... အခမဲ့ျဖစ္တယ္။

ကိုယ္အထီးက်န္ခ်ိန္ ကိုယ့္အနားမွာ ဆိတ္ဆိတ္ၿငိမ္ၿငိမ္ အေဖာ္ျပဳသူ၊

ကိုယ္လဲက်ခ်ိန္ အားေပးကူညီေဖးမသူ၊ ကိုယ္ဝမ္းနည္းခ်ိန္ ရင္ခြင္တစ္စံု၊

ပုခံုးတစ္ဖက္ကို ငွားေပးသူ၊ ဒါေတြအတြက္ ကိုယ့္ဆီကေငြေၾကးေတြ

သူမေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို ကိုယ္လည္းသူ႔ကို ေငြေပးေခ်စရာ မလိုခဲ့ပါဘူး။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ.... အခမဲ့ျဖစ္တယ္။ ျပင္းျပတဲ့ ခံစားခ်က္၊

တားဆီးလို႔မရတဲ့ စဲြလမ္းမႈ၊ မိုးေလတမွ် သည္းထန္တဲ့ခ်စ္ျခင္း၊ အႏိႈင္းမဲ့

တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးမႈ၊ ဘဝရဲ႕အနက္ရႈိင္းဆံုးေနရာက

ယံုၾကည္ကိုးစားသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာကို ဝယ္ယူလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။

ဘာနဲ႔မွလည္း အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ပါဘူး။

ပန္းတိုင္

 အခမဲ့ျဖစ္တယ္။

ေရႊဇြန္းကိုက္ေမြးလာခဲ့သူျဖစ္ျဖစ္၊ လမ္းေပၚေလလြင့္ေနသူျဖစ္ျဖစ္

ကိုယ့္အတြက္ ေငြေၾကးကုန္က်စရာ မလိုဘဲ ပန္းတိုင္ေတြထားခြင့္ရွိၾကတယ္။

အဲဒီပန္းတိုင္က ႀကီးမားျမင့္ျမတ္ႏိုင္သလို

ရိုးရိုးသာမန္လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါ

တယ္။ ကိုယ္ဆႏၵရွိသလို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါတယ္။


ေနာက္ၿပီး ယံုၾကည္မႈ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ စိတ္ကူးအိပ္မက္.... စတာေတြလည္း
ေငြေၾကးေပးစရာမလိုတဲ့ အခမဲ့ေတြျဖစ္တယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္ရင္ အလိုရွိတဲ့အတိုင္း
ရႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။

ဆရာမင္းလူ ေကာင္းရာသုဂတိ ေရာက္ပါေစ

                          

          စာေရးဆရာ မင္းလူ ေခၚ ဦးဉာဏ္ေပၚ အသက္ ၅၉ နွစ္ ဟာ ကင္ဆာေရာဂါ နဲ့ ျသဂုတ္လ ၁၄ ရက္ ည ၁၁ နာရီ ခဲြ က ရန္ကုန္ ဝိတိုရိယ ေဆးရံုျကီး မွာ ကြယ္လြန္သြားပါျပီ။
                             ကၽြန္ေတာ့ အၾကိဳက္ဆံုးစာေရးဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဖခင္နဲ႔ အစ္ကိုျဖစ္သူမ်ားက ရုပ္ရွင္နယ္ပယ္မွာ ထူးခၽြန္သူမ်ားျဖစ္ေပမယ့္ ဆရာတစ္ေယာက္တည္း စာေပနယ္တစ္ခုတည္းကုိ တခုတ္တရ ဖက္တြယ္ခဲ့သူပါ။ လူပိန္းၾကိဳက္ ေရေပၚဆီ စိတ္ကူးယဥ္စာေပေတြနဲ႔ ေပၚပင္မလုိက္ပဲ သဘာ၀က်က်စာေပေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ထုကို လမ္းညႊန္ခဲ့သူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာရဲ႕ ဇတ္ေကာင္ေတြဟာ ေငြေၾကးက်ိက်ိတက္မခ်မ္းသာတတ္ပါဘူး။ ပ်ိဳတုိင္း က်ေလာက္ေအာင္လည္း ရုပ္ရည္ရူပကာမရွိတတ္ပါဘူး။ အသုိင္း၀ိုင္းထဲမွာ ဇာတ္လိုက္ျဖစ္လို႔ တမူထူးျခားေနျခင္းမ်ိဳးလည္းမရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ့ဇတ္ေကာင္ေတြမွာ ေယာက္က်ားဆန္မႈ႕၊ တရားမွ်တမႈ႕၊ ရုိးသားျဖဴစင္မႈ႕၊ ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈ႕ေတြ အျပည့္နဲ႔ လူ႕သဘာ၀ကို လက္ေတြ႕က်က်ေဖာ္ညႊန္းေလ့ရွိပါတယ္။ ပန္းေက်ာင္း၊ ေရတမာ၊ သံေယာဇဥ္အဖြဲ႕ စတဲ့စာအုပ္ေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ တသက္ မေမ့ႏိုင္ပါဘူး။ ဆရာ့ဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူငယ္ဘ၀မွာ ဘ၀လမ္းညႊန္ စံျပေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာဇာတ္ေကာင္ေတြကို အားက်စိတ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူငယ္ဘ၀မွာ ရိုးသားမႈ႕နဲ႔ တရားမွ်တမႈ႕ ခုံမင္ခဲ့ျပီး ဘ၀ထဲမွာ လက္ေတြ႕ဆန္ဆန္ေနထုိင္ဖို႔ အင္အားေတြ ျဖစ္ခ့ဲရပါတယ္။ ဆရာဇာတ္ေကာင္ေတြထဲမွာ ျပင္ပကမၻာမွာမရွိႏိုင္တဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ လူစြမ္းေကာင္းေတြ မပါတတ္ပါဘူး။ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ လူေတြထဲက သာမန္လူေတြပဲ ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ သာမာန္ရုပ္ရည္၊ သာမာန္အရည္အခ်င္းေလာက္သာရွိတဲ့ ဇာတ္လိုက္ေတြထဲက လူသားဆန္မႈ႕နဲ႔ ေမတၱာတရားေတြကို စာဖတ္သူအသဲခိုက္ေအာင္ ဆြဲထုတ္ဖန္တီးျပတတ္ပါတယ္။
                                 ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာ လူတုိင္းနာမည္ၾကားရံုနဲ႔ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္တဲ့ ကင္ဆာေရာဂါကိုေတာင္ ဟာသနဲ႔ပ်က္ရယ္ျပဳခဲ့တဲ့ ဆရာရဲ႕စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္မႈ႕ကိုလည္း ေလးစားမိပါတယ္။
ေသခ်ာတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ဆရာရဲ႕ တန္ဖိုးရွိတဲ့ စာအသစ္ေတြကို ဖတ္ခြင့္ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အသက္ ၅၉ ႏွစ္ဆိုရာ ပညာရွင္တစ္ေယာက္အတြက္ အင္မတန္ကို ေစာလြန္းတယ္လုိ႔ ခံစားမိတဲ့အတြက္ အလြန္ပဲ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ တန္ဖုိးရွိတဲ့ စာေပေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြကို အက်ိဳးျပဳခဲ့တဲ့ ဆရာမင္းလူ ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘံုဘ၀ကို ေရာက္ရွိပါေစလို႔သာ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

အေကာင္းဆံုး လက္ရာျဖစ္ပါေစ

                      Whatever your life's work is, do it well. A man should do his job so well that the living, the dead and the unborn could do it no better.
                      If it falls your lot to be a street sweeper, sweep streets like Micelangelo painted picture, like Shakespeare wrote poetry, like Beethoven composed music; sweep streets so well that all the hosts of heaven and earth will have to pause and say, " Here lived a great street sweeper, who swept his job well."


                  [Unicode]သည်ဘဝမှာ ဘာအလုပ်ကိုပဲ လုပ်ကိုင်နေသည်ဖြစ်စေ အဲသည်အလုပ်ကို ကောင်းအောင်လုပ်ပါ။ ဘယ်သူမဆို ကိုယ့်အလုပ်နဲ့ ပတ်သပ်လာရင် အခြားသက်ရှိလူတွေရော၊ ကွယ်လွန်ပြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များနဲ့ မမွေးဖွားသေးတဲ့သူများပါ ကိုယ်ထက့်ဘယ်လိုမှ မသာနိုင်အောင် အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်သင့်တယ်။

                    အကြောင်းကြောင်းကြောင့် သင်ဟာလမ်းသန့်ရှင်းရေးသမားဖြစ်နေတယ်ပဲ ဆိုပါတော့။ တံမြက်စည်းလှဲတဲ့အလုပ်ကိုပဲ မိုက်ကယ်အိမ်ဂျယ်လို ပန်းချီကားတွေရေးဆွဲသလို၊ ရှိတ်စပီးယား ကဗျာလင်္ကာတွေရေးဖွဲ့သလို၊ ဗေထိုးဗင်ဂီတတေးသွားတွေ သီကုံးသလို လက်ရာအမြောက်ဆုံး လုပ်ကိုင်စမ်းပါ။ အဲဒီအခါကျတော့ လူပြည့်နေတဲ့လူတွေရော ကောင်းကင်ဘုံက ပုဂ္ဂိုလ်တွေပါ ရပ်ပြီး "ဟောဒီမှာကြည့်စမ်းဟေ့.....တကယ်ကိုထူးခြားတဲ့သန့်ရှင်းရေးသမား လမ်းတွေပြောင်အောင် ရှင်းအောင် လှည်းကျင်းထားလိုက်တာ" လို့ ချီးကျူးစကား ဆိုကြရလိမ့်မယ်၊ တဲ့။





***အမေရိကန်လူမည်းခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ မာတင်လူသာကင်း (Mrtin Luther King.Jr.) (1929-68) ရဲ့ပြောကြားချက်ကို ဆရာဖေမြင့်က သူ့ရဲ့စာဖတ်သမား၏မှတ်စုများစာအုပ်ထဲမှာ ဘာသာပြန်ဖော်ပြထားတာလေး အင်မတန်သဘောကျမိလို့ ဝေငှပေးလိုက်ပါတယ်။

[Zawgyi]သည္ဘဝမွာ ဘာအလုပ္ကိုပဲ လုပ္ကိုင္ေနသည္ျဖစ္ေစ အဲသည္အလုပ္ကို ေကာင္းေအာင္လုပ္ပါ။ ဘယ္သူမဆို ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ ပတ္သပ္လာရင္ အျခားသက္ရွိလူေတြေရာ၊ ကြယ္လြန္ၿပီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔ မေမြးဖြားေသးတဲ့သူမ်ားပါ ကိုယ္ထက့္ဘယ္လိုမွ မသာႏိုင္ေအာင္ အေကာင္းဆုံးလုပ္ေဆာင္သင့္တယ္။

                    အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ သင္ဟာလမ္းသန႔္ရွင္းေရးသမားျဖစ္ေနတယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့။ တံျမက္စည္းလွဲတဲ့အလုပ္ကိုပဲ မိုက္ကယ္အိမ္ဂ်ယ္လို ပန္းခ်ီကားေတြေရးဆြဲသလို၊ ရွိတ္စပီးယား ကဗ်ာလကၤာေတြေရးဖြဲ႕သလို၊ ေဗထိုးဗင္ဂီတေတးသြားေတြ သီကုံးသလို လက္ရာအေျမာက္ဆုံး လုပ္ကိုင္စမ္းပါ။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ လူျပည့္ေနတဲ့လူေတြေရာ ေကာင္းကင္ဘုံက ပုဂၢိဳလ္ေတြပါ ရပ္ၿပီး "ေဟာဒီမွာၾကည့္စမ္းေဟ့.....တကယ္ကိုထူးျခားတဲ့သန႔္ရွင္းေရးသမား လမ္းေတြေျပာင္ေအာင္ ရွင္းေအာင္ လွည္းက်င္းထားလိုက္တာ" လို႔ ခ်ီးက်ဴးစကား ဆိုၾကရလိမ့္မယ္၊ တဲ့။





***အေမရိကန္လူမည္းေခါင္းေဆာင္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ မာတင္လူသာကင္း (Mrtin Luther King.Jr.) (1929-68) ရဲ႕ေျပာၾကားခ်က္ကို ဆရာေဖျမင့္က သူ႔ရဲ႕စာဖတ္သမား၏မွတ္စုမ်ားစာအုပ္ထဲမွာ ဘာသာျပန္ေဖာ္ျပထားတာေလး အင္မတန္သေဘာက်မိလို႔ ေဝငွေပးလိုက္ပါတယ္။

အကယ္၍

If

If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you;
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too:
If you can wait and not be tired by waiting,
Or, being lied about, don't deal in lies,
Or being hated don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise;

If you can dream---and not make dreams your master;
If you can think---and not make thoughts your aim,
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same:.
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build'em up with worn-out tools;

If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings,
And never breathe a word about your loss:
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"

If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with Kings---nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much:
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And---which is more---you'll be a Man, my son!

Rudyard Kipling

အကယ္၍

မင္းအသုိင္းအ၀ုိင္း တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး

ဒါေတြဟာ မင္းေၾကာင့္လုိ႔

၀ုိင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ

မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္….

အကယ္၍

အားလုံးက မင္းကုိ မယုံသကၤာျဖစ္လာတဲ့အခါ

သူတုိ႔ကုိ နားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔

မင္းကုိယ္မင္း ယုံၾကည္မႈ အျပည့္ရွိမယ္ဆုိရင္…

အကယ္၍

ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ႏုိင္ၿပီး

အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္း ေနႏုိင္မယ္ဆုိရင္

ဒါမွမဟုတ္

မင္းရဲ့အေၾကာင္း မဟုတ္မတရား

မုသားစကားၾကားရတဲ့အခါ

မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘူးဆုိရင္

ဒါမွမဟုတ္

မင္းကုိ လူတကာက ၀ုိင္း၀န္းမုန္းတီးတဲ့အခါ

မင္းကလည္း အမုန္းေတြ ျပန္မပြားဘူးဆုိရင္…

အကယ္၍

စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြဟာ

မင္းအေပၚ မလႊမ္းမုိးေစဘဲ

စိတ္ကူးႏုိင္မယ္ဆုိရင္….

ၿပီးေတာ့

အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးေတြဟာ

ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာ မျဖစ္ေစဘဲ

ေတြးေခၚႏုိင္မယ္ဆုိရင္….

အကယ္၍

ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႔ ဆုံးရႈံးမႈဒုကၡေတြကုိ

ႀကံဳေတြ႔ ရတဲ့အခါ

တူညီေသာ ေလာကဓံတရားေတြပါလားရယ္လုိ႔

ခံယူထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္…

အကယ္၍

မင္းရဲ့ အမွန္စကားေတြကုိ

လူလိမ္လူညာေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး

မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ညစ္တဲ့အခါ

မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏုိင္မယ္ဆုိရင္…

အကယ္၍

မင္းဘ၀တစ္ခုလုံးေပးၿပီး

အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရတဲ့ အရာရာကုိ

ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္

အင္မတန္မွေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာ အရာရာနဲ႔

ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္….

အကယ္၍

မင္းႏုိင္ခဲ့သမွ်ေတြအားလုံး

ေႀကြတလွည့္ ၾကက္တခုန္ပမာ

တလွည့္တခါတည္းနဲ႔ ဆုံးရႈံးသြားခဲ့ရင္

ၿပီးေတာ့ အစကေန ျပန္စနုိင္မယ္ဆုိရင္….

ၿပီးေတာ့တခါ ဆုိးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လုိ႔

ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူးဆုိရင္….

အကယ္၍

သူမ်ားတကာေတြ လုပ္ၿပီးသြားၾကလုိ႔

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ

မင္းတေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ

အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ဇြဲသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားႏုိင္မယ္ဆုိရင္…

အဲဒီလုိပဲ

မင္းမွာ စိတ္အင္အားကလြဲလုိ႔ ဘာဆုိဘာမွ

မရွိေတာ့တဲ့အခါ

အဲဒီစိတ္အင္အားကုိ ခုိင္မာစြာနဲ႔ပဲ

လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ ထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္….

အကယ္၍

လူေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံ ေျပာဆုိတဲ့အခါ

ကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္မယ္ဆုိရင္…

ဒါမွမဟုတ္

မင္းေအကရာဇ္ေတြနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္

မာန္၊ မာန ေသြး မၾကြဘူးဆုိရင္…

အကယ္၍

ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ

မင္းကုိ နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစရင္…

အကယ္၍

လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထားေလးစားေပမယ့္

စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဥ္ေတြ ထားမေနဘူးဆုိရင္…

အကယ္၍

တုိေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏုိင္တဲ့ တမိနစ္အတြင္းမွာ

အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ စကၠန္႔ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္

အသုံးခ်ႏုိင္မယ္ဆုိရင္….

ငါ့သားေရ

မင္းဟာ အရာရာရွိတဲ့ အရာရာျဖစ္တဲ့ ကမၻာႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔

အရာရာ ဘာမဆုိ မင္းစြမ္းႏုိင္ၿပီးေပါ့

အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလည္း

ေယာက်္ားေကာင္းတေယာက္ပဲေပါ့။

 ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ NLD လူငယ္မ်ားအား

၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ အမွာစကားေျပာၾကားရင္း ဒီ IF

ကဗ်ာကုိ ျပန္ဆုိျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ရြာက်က္သေရ

သိပၸံေမာင္၀


ကႀကီး ရရစ္ ကသတ္ ၾကက္၊ ကႀကီး ရရစ္ ငသတ္ ၾကင္။
ႏွစ္ တစ္လီ ႏွစ္၊ ႏွစ္ ႏွစ္လီ ေလး၊ ႏွစ္ သုံးလီ ေျခာက္။
သေ၀ထုိး ငေရးခ် ကသတ္ ေငါက္၊ သေ၀ထုိး ငေရးခ် ငသတ္ ေငါင္။
ကႀကီး ေရးက၊ ကႀကီး ေရးခ်ာ ကာ၊ ကႀကီးေရ လုံႀကီးတင္ ကိ၊ မရရစ္ လုံးတင္ တေခ်ာင္းငင္ ကသတ္ ျမိဳက္၊ မရရစ္ လုံႀကီးတင္ တေခ်ာင္းငယ္ ငသတ္ ၿမိဳင္။
ဧ၀ံ ေမ သုတံ၊ ဧကံ သံမယံ။


ကႀကီး၊ ခေခြး၊ ဂငယ္၊ ဃႀကီး အစရွိေသာ အသံမ်ားသည္ မုိးသံႏွင့္ လုံးေထြးၿပီး သကာလ ကုကၠိဳ၀ သူႀကီးမင္း ဦးဖုိးထုံး၏ အိမ္ ေျမာက္ဘက္ အရပ္တြင္ ထၾကြ ေသာင္းက်န္းလ်က္ ေနၾက ေလသည္။ အခ်ိန္ကား နံနက္ (၆) နာရီခန္႔သာ ရွိေသး၏။ အဆုိပါ ဆူညံ လွစြာေသာ အသံကိုကား ကုကၠိဳ၀ ရြာအဖုိ႔ မဂၤလာ ရွိေသာ အသံ၊ သာယာေသာ အသံ၊ က်က္သေရ ရွိေသာ အသံမ်ား ျဖစ္ၾက၏။ ရြာလူႀကီး၏ အိမ္တြင္ မုိးေအးေအးႏွင့္ ေကြး၍ အိပ္ေပ်ာ္ ေနေသာ ေမာင္လူေအး အဖုိ႔ကား ငွက္ဆုိး၏ အသံႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ တူလ်က္ေနေလ၏။
ထုိအသံမ်ား၏ ပိုင္ရွင္ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူ ကေလးတုိ႔ စုေ၀းရာ ရြာေက်ာင္းကား ဒိစႀတိတ္ ေကာင္စီ၏ အေထာက္ အပံ့ခံ ေက်ာင္းမဟုတ္၊
အစိုးရမင္းက အသိအမွတ္ ျပဳေသာ ေက်ာင္းလည္းမဟုတ္၊ အမ်ိဳးသား ပညာေရး အဖဲြ႕က 2
အားေပးေသာ ေက်ာင္းလည္း မဟုတ္ေပ။ ထုိေက်ာင္းသား/ ေက်ာင္းသူ ကေလးမ်ားက တေယာက္လွ်င္ တႏွစ္အတြက္ စပါး သုံးတင္းမွ်ေသာ အေထာက္ အပံ့ကိုသာ ခံယူကာ တည္ေထာင္ ထားေသာ ေက်ာင္းျဖစ္သည္။
ဤသုိ႔ ေက်ာင္းသား ကေလးမ်ား၊ ေက်ာင္းသူ ကေလးမ်ားမွ တပါး၊ အျခား မည္သူ၏ အေထာက္ အပ့ံကိုမွ် ခံယူေသာ ေက်ာင္းမဟုတ္ ေသာေၾကာင့္ ပညာအုပ္၊ ပညာ၀န္ေထာက္၊ ပညာ၀န္၊ ဒိစႀတိတ္ ေကာင္စီ လူႀကီးမင္းတုိ႔၏ စစ္ေဆးျခင္းမွ လုံးလုံး ကင္း၏။ ထုိေက်ာင္းကို အုပ္ခ်ဳပ္မင္း လုပ္ေနေသာ ဆရာေစာပင္ ပညာအုပ္၊ ပညာ၀န္ေထာက္၊ သူပင္ ပညာ၀န္၊ သူပင္ ပညာမင္းႀကီး၊ သူပင္ ပညာေရး အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္ေပသည္။
ေႏြအခါ ေမၿမိဳ႕(ယခု - ျပင္ဦးလြင္) ၌ ရုံးစိုက္၍ မုိးအခါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ရုံးစိုက္ေတာ္ မူေသာ ပညာေရး အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီး ထက္ပင္ ဆရာေစာမွာ လြတ္လပ္ခြင့္ ရေသး၏။ ပညာေရး အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီးမွာ မင္းတုိင္ပင္ အမတ္တုိ႔၏ အေမးမ်ားကို ေျဖၾကား ရေသးသည္။ ကုကၠဳိလ္၀ရြာ 11
ဆရာေစာကား မည္သူ၏ အေမးကိုမွ် ေျဖၾကားရန္မလုိ၊ စိတ္ထင္တုိင္း သင္ၾကားႏုိင္ေသာ ဂုဏ္ထူး ရွိ၏။ မိမိ သင္ၾကား လုိေသာ စာေပတုိ႔ကို သင္ၾကားႏုိင္၏။ မိမိ ေက်ာင္းလႊတ္ခ်င္ေသာ အခ်ိန္တြင္ လႊတ္ႏုိင္၏။ မိမိ ေက်ာင္းပိတ္ ခ်င္ေသာ အခ်ိန္တြင္ ပိတ္ထားႏုိင္၏။ သူ႔အား မည္သူကမွ် လာ၍ ဒုကၡမေပးႏုိင္။ ပညာအုပ္မင္းမ်ား လာလွ်င္ ဆင္းႀကိဳ ရေသာ ဒုကၡ၊ သူတုိ႔ အတြက္ လွည္းတုိ႔၊ ေလွတုိ႔ စီမံေပးရေသာ ဒုကၡမ်ိဳးမွလည္း လုံးလုံးကင္းေပ၏။
ေက်ာင္း၏ ပုံပန္းကို အနည္းငယ္ ေရးပါရေစဦး။
ဆရာေစာ၏ ေက်ာင္းမွာ ဓနိကာ၊ ဓနိမုိး၊ ၀ါးလုံးတုိင္၊ ၀ါလုံးၾကမ္းခင္း၊ ျပတင္း ေပါက္ႏွစ္ေပါက္၊ တံခါးေပါက္ ႏွစ္ေပါက္မွ်သာ ရွိေလသည္။ ဤမွ်ႏွင့္ ပုံပန္း ေပၚေလာက္ၿပီ။
ဆရာေစာ၏ အေၾကာင္း ေရးသားရန္ လုိေသး၏။ ဆရာေစာကား အထက္သား ဇာတိ၊ ဘုန္းႀကီး လူထြက္ ျဖစ္ေလသည္။ မည္သည့္ၿမိဳ႕၊ မည္သည့္ အရပ္မွ ေရာက္လာသည္ ဟူ၍ကား မည္သူမွ် မေျပာႏုိင္။ ရဟန္း ဘ၀က မည္သည့္ စာအထိ ေပါက္ခဲ့သည္ ဟူ၍လည္း မည္သူမွ် မသိ။ ဆရာေစာ၏ အေျပာအဆုိ အတိုင္းကား သင္ရုိးေပါက္ခဲ့သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ ရဟန္း ဘ၀တြင္ မေပ်ာ္ပိုက္၍ လူထြက္ ရသည္မဟုတ္။ ၀ိနည္းအတုိင္း မက်င့္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္သာ လူထြက္၍ လာရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။
ဆရာေစာ၏ ပုံပန္းကား အသားနက္နက္၊ မ်က္လုံးက်ယ္က်ယ္၊ ႏႈတ္ခမ္းတဲြတဲြ၊ ႏွာတံေကာက္ေကာက္။ သို႔ေသာ္ ေၾကာက္စရာကား မေကာင္းေပ။ တထြာခန္႔ ရွည္ေသာ္ ဆံတုိမ်ားကို သိမ္းရုံးကာ မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါျဖင့္ ေပါင္း၍ ထား၏။ အက်ိီ ၤ ကားမရွိ။ လုံးကြင္းမွာ လက္ႏွီးေရာင္၊ ဖာေထးရာေတြမွာ အနႏၲ၊ ေအာက္ဘက္ အစတြင္ အကြဲက ႏွစ္ကဲြ၊ လက္ထဲတြင္ကား ႀကိမ္လုံး တလုံးကို ကုိင္လ်က္။ ပါးစပ္ကမူ ေဆးတံႀကီးကို ခဲထားေလသည္။ ထုိေဆးတံမွာ အရုိးက်ိဳး ေနပါၿပီ။ `သစ္မရွိခင္ စပ္ၾကား ၀ါးေပါင္းကြပ္´ဆုိေသာ စကားႏွင့္
အညီ က်ိဳး၍ သြားေသာ သစ္သားရုိး၏ ေနရာတြင္ ၀ါးရုိးကို တပ္၍ ထား၏။
ထိုေဆးတံႀကီးကို ဖြာကာ ဖြာကာ ဆယ္အိမ္ေခါင္း ဦးလူေမာ္ႏွင့္ တဲြေရး ခဲြေရး အေၾကာင္း ေဆြးေႏြး ေနၾကေလသည္။
ဤသို႔ ေဆြးေႏြး၍ ေကာင္းေန ၾကခုိက္တြင္ ေမာင္တင္ႏွင့္ မယ္ေအး တုိ႔သည္ တေယာက္ကို တေယာက္ ဆဲေရး ေနၾကေလသည္။
ငထြန္းကား စာမအံ၊ ယင္ေကာင္ေတြ ဖမ္းမိလွ်င္ ေနာက္တုိး၏ နားထဲသို႔ လႊတ္သြင္းသျဖင့္ ေနာက္တုိးႏွင့္ ငထြန္းတုိ႔ တေယာက္ႏွင့္ တေယာက္ စကားမ်ား ၾကၿပီးေနာက္ တေယာက္ တခ်က္စီ ထုိးေန ၾကေလသည္။
စိန္ေဖကား ေဘသန္း ႏွင့္အတူ ေက်ာင္း ေနာက္ေဖး ကြင္းျပင္ ထဲတြင္ ေျပးလႊား ကစားကာ ဖားကေလး မ်ားကို ဖမ္းလ်က္ ေနၾက ေလသည္။ ေနာက္ေဖး အိမ္သာ တြင္ကား ဘထြန္း၊ သာေအး၊ ေငြလိႈင္၊ စံျမတုိ႔ လူစု ဦးတာေတ၏ ကၽြဲမ်ားကို ဖမ္း၍ စီးရန္ တုိင္ပင္ ေနၾက ေလသည္။
ထြန္းေ၀ႏွင့္ စံသိန္းတုိ႔ကား ေက်ာင္းေအာက္တြင္ နပန္း လုံးေနၾက ကုန္၏။ သာထြန္းႏွင့္ ညႊန္႔ေမာင္
တို႔က ဒုိင္လုပ္ ၾကေလသည္။
ေ၀လင္းကား မိမိ၏ ေက်ာက္ သင္ပုန္း ေပၚတြင္ ေခြးရုပ္၊ ေၾကာင္ရုပ္၊ ၾကက္ရုပ္ မ်ားကို ေရးၿပီးလွ်င္ တင္ေအးအား ျပေနေလသည္။ တင္ေအးသည္ ေ၀လင္းအား ခ်ီးမြမ္း၍ မဆုံးၿပီ။ မိေခြးႏွင့္ မမယ္သိန္းတို႔ ေထာင့္တစ္ေထာင့္တြင္ ခရားေစ့ ေတာက္တမ္း ကစား ေနၾကေလသည္။ ဆရာေစာကား စကားေျပာ၍ ေကာင္းတုန္းပင္။
သုိ႔ႏွင့္ ယခင္က ဆူညံ၍ ေနေသာ စာအံသံ ႀကီးမွာ တစ တစ တုိး၍ တုိး၍ သြားေလ ေတာ့၏။ ေနာက္ဆုံး၌ စာအံသံ ဟူ၍ မၾကားရ ေတာ့ၿပီ။ ေဆာ့ေနၾကေသာ အသံ၊ ရန္ျဖစ္ေနၾကေသာ အသံ၊ ရယ္ေနၾကေသာ အသံတုိ႔ကိုသာ ၾကားရ ေလသည္။
ထိုအခါ က်မွ ဆရာေစာလည္း မိမိ၏ ညာလက္တြင္ ကိုင္ထားေသာ ႀကိမ္လုံးျဖင့္ ၾကမ္းျပင္ကို ဘမ္းဘမ္း ျမည္ေအာင္ သုံးေလးခ်က္ ႏွက္ေလ၏။
ေက်ာင္းသား/ေက်ာငး္သူ အေပါင္း တုိ႔လည္း ရမိ ရာရာကို နားကြဲလုေအာင္ ဟစ္ေအာ္ျခင္း ျပဳၾကေလသည္။ အိမ္သာတြင္ တုိင္ပင္ေနသူတုိ႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ေက်ာင္းေအာက္တြင္ နပန္းလုံး ေနသူတုိ႔သည္ လည္းေကာင္း ေနရာမ်ားသို႔ ေရာက္ၾကေလၿပီ။ သူတုိ႔လည္း ထင္မိ ထင္ရာကို ေကာက္ကာ ေအာ္ဟစ္ ေနၾကကုန္၏။
ဆရာေစာကား တုိင္းေရး ျပည္ေရး အေၾကာင္း ဆက္လက္၍ ေဆြးေႏြးလ်က္ ေနျပန္ ေလသည္။
အတန္ၾကာလွ်င္ စာအံသံႀကီး တိတ္လွ်က္ သြားျပန္၏။ ဆရာေစာ၏ ႀကိမ္လုံးႏွင့္ ေက်ာင္းေတာ္၏ ၾကမ္းျပင္တို႔ စကား ေျပာၾကရ ျပန္၏။ ဤနည္းအတုိင္း တိတ္ခ်ည္၊
ဆူခ်ည္ႏွင့္ ေနေလေတာ့သည္။
စာအံျခင္း သုံးႀကိမ္ေျမာက္ တိတ္၍ သြားေသာအခါ ေအးေမာင္ႏွင့္ လူလွတုိ႔ ေက်ာက္တံ လုရာမွ ရန္ျဖစ္ၾက၏။ ေအးေမာင္က ေက်ာက္တံျဖင့္ ထုိးလုိက္ရာ လူလွ လက္မွ ေသြးဖ်န္းဖ်န္း ထြက္ေလသည္။ လူလွ ျပန္၍ ေက်ာက္သင္ပုန္း ေစာင္းျဖင့္ ခုတ္လုိက္ရာ ေအးေမာင္၏ နဖူးတြင္ ကြမ္းသီးလုံးခန္႔ ဖူး၍ လာ၏။
အခ်ိဳ႕က ေအးေမာင္ လြန္သည္ဟု ဆုိၾကေလသည္။ အခ်ိဳ႕ကမူ လူလွအား သနားၾကေလသည္။ တုိးတုိး စုရုံး စုရုံးႏွင့္ ေနၾကကုန္၏။ ေအးေမာင္ႏွင့္ လူလွတုိ႔ က်ိတ္ကာ ငိုေနရ ရွာသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး လြန္သူခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ဆရာေစာ သိသြားမွျဖင့္ ႀကိမ္လုံး ဓာတ္စာ ေကၽြးမည္ကို ေၾကာက္ၾကေလသည္။
ေအာင္သိန္းကား သူတကာ အရုိက္ခံရသည္ကို ျမင္လုိသူ ျဖစ္၏။ သူ၏ ပေယာဂေၾကာင့္ ေအးေမာင္တို႔ ရန္ပဲြအေၾကာင္း ဆရာေစာ ေခၚေလၿပီ။ ေရာက္ၾကကုန္၏။ အေၾကာင္းကို ေမးေလၿပီ ဟုတ္မွန္သည့္အတုိင္း ေျဖၾကကုန္၏။ ေရာက္ၾကကုန္၏။ ေအးေမာင္ ေက်ာေပၚသို႔ ဆရာေစာ၏ ႀကိမ္လုံးစၾကာ ငါးခ်က္ခေလၿပီ။ ေအးေမာင္မွာ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မထႏုိင္။
လူလွ၏ လက္၀ါးျပင္ေပၚသို႔လည္း ထုိႀကိမ္လုံး စၾကာပင္ ငါးႀကိမ္တုိင္တုိင္ ဆင္းသက္ေလၿပီ။
လူလွလည္း စာအုပ္ကိုပင္ မကိုင္ႏိုင္။ ေအာင္သိန္းကား စုတ္တသပ္သပ္ႏွင့္ ၀မ္းနည္းလ်က္ ေန၏။ သို႔ေသာ္ သူ၏ စိတ္ထဲတြင္ကား ၀မ္းသာ၍ မဆုံးၿပီ။ အလြန္ညစ္ေသာ ေအာင္သိန္း ပါတကား။
ဟိုမွာ ၾကည့္ၾကပါဦး၊ လားလား စံေအာင္တို႔လူစု ေက်ာင္းေျပး ဖုိးေအာင္အား ဖမ္းလာၾကေလသည္။ ဖုိးေအာင္ကား မလုိက္ခ်င္ လုိက္ခ်င္ လိုက္ပါလာ ရရွာ၏။ သူ႔အား ႀကိဳးမ်ားျဖင့္ တည္းထားေသာေၾကာင့္ ပါလာရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ တကိုယ္လုံးလည္း ရႊဲရႊဲ စိုေနေတာ့၏။ ဖုိးေအာင္ကို မုိးေရထဲတြင္ ဆဲြလာၾကေလသည္။
ဖုိးေအာင္ ေက်ာင္းေျပး၊ အိမ္ေျပး လုပ္ေနသည္မွာ ေလးရက္ပင္ ၾကာေလၿပီ။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦး၀ိမလ၏ ေက်ာင္းတြင္ ခုိကပ္ကာ ေနေလၿပီ။ စံေအာင္တုိ႔ လူစု ဖုိးေအာင္ကို သြား၍ အဖမ္းတြင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ စစ္ျဖစ္ခဲ့ ၾကရေသးသည္။ စံေအာင္ တုိ႔က မုိက္အားေကာင္းေသာေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းသားမ်ား လက္ေလွ်ာ့ၾကရ ေလသည္။
ဆရာေစာ၏ ေက်ာင္းတေက်ာင္းလုံးတြင္ စံေအာင္ထက္ မုိက္ေသာသူ မရွိ။ စံေအာင္အား ဗုိလ္တင္၍ ထားၾကရေလသည္။ တေက်ာင္းလုံးတြင္ ဆရာေစာအျပင္ သု႔ကို အေၾကာက္ရဆုံး ျဖစ္၏။ ဆရာေစာကိုယ္တုိင္ပင္ စံေအာင္အား ခပ္ရြံ႕ရံြ႕။ သူ႔အား အလုိလုိက္၍  ထားေလသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ား မုန္႔၀ယ္စားလွ်င္ စံေအာင္အား တ၀က္ေ၀ငွ၍ စားၾကရ၏။  စံေအာင္တည္း ဟူေသာ နတ္ဆုိးကုိ မပသ မတင္ေျမွာက္ဘဲ မစား၀ံ့ၾကေခ်။
စံေအာင္တုိ႔ လူစုလက္တြင္ ရုန္းကန္ရုန္းကန္ႏွင့္ ပါ၍လာေသာ ဖုိးေအာင္ကား ဆရာေစာ၏ ေရွ႕ေမွာက္သို႔ ေရာက္လာေလၿပီ။ ဆရာေစာ ေဒါသထြက္ခုိက္ ဆရာေစာ၏

ႀကိမ္လုံးစၾကာမွာလည္း ေသြးစြန္းခုိက္၊ ဖုိးေအာင္ကိုလည္း မိ၍လာခိုက္ႏွင့္ ႀကဳံႀကိဳက္ ေလၿပီ။ ေက်ာင္းသား အေပါင္းတုိ႔ တုန္လ်က္ ေနၾကကုန္၏။ ရင္ထဲတြင္ တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေနၾကေလသည္။ ေအာင္သိန္းမွာ ဖုိးေအာင္ကို သနားေယာင္ေယာင္ေန၏။ သို႔ေသာ္ စိတ္ထဲတြင္ကား ၀မ္းသာ၍ မဆုံးၿပီ။ သူတကာ အရုိက္ခံရလွ်င္ ေအာင္သိန္း ၀မ္းမသာသည္ မရွိ။
ဖုိးေအာင္ ေက်ာင္းေပၚသို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ မေမးမျမန္းဘဲ ဆရာေစာသည္ မိမိ၏ ႀကိမ္လုံးစၾကာျဖင့္ လွမ္း၍ ႏွက္ေလ ေတာ့၏။ အခ်က္ေပါင္း မေရတြက္ႏုိင္ၿပီ။ ဖုိးေအာင္လည္း ဆရာေစာ၏ ရင္ခြင္ အတြင္းသို႔ တုိး၍ တုိး၍ ၀င္ေသာေၾကာင့္ အနည္းငယ္ သက္သာရာ ရေလသည္။
ေနာက္ဆုံး၌ ဖုိးေအာင္လည္း ေမာ၊ ဆရာေစာလည္း ေမာေလေတာ့သည္။ သည္ေတာ့မွ ရုိက္ပဲြႀကီး ၿပီးသြားေလသတည္း။ ေက်ာင္းသား အေပါင္းတုိ႔က ဖုိးေအာင္ ေရွာင္တိမ္းပုံကို သေဘာက်ၾကကုန္၏။ ေအာင္သိန္း တေယာက္သာ မေက်မနပ္ ျဖစ္လ်က္ ေနေလသည္။
ဆရာေစာမွာ ေမာ၍ အထုိင္လုိက္၊ အင္းသားႀကီးကေတာ္ ေဒၚသာအိလည္း သားကေလး ေရႊလွႏွင့္ ေရႊစတုိ႔ကို လက္ဆဲြ၍ ေရာက္လာခုိက္ႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း က်ေလသည္။

ေဒၚသာအိကား သားကေလး ေရႊေသြး ႏွစ္ေယာက္တုိ႔အား ဆန္ႏွစ္ျပည္၊ ေငြႏွစ္မတ္ တုိ႔ႏွင့္ ေက်ာင္းအပ္ရန္ လာျခင္း ျဖစ္ေလ သည္။ ဆရာေစာလည္း ၿပဳံးရႊင္စြာ စကားေျပာ ၿပီးလွ်င္ ေရႊလွႏွင့္
ေရႊစတုိ႔အား လက္ခံလိုက္ေလသည္။ ေဒၚသာအိမွာ သားကေလး ႏွစ္ေယာက္တုိ႔အား ေက်ာင္းတြင္ ထားခဲ့ၿပီးလွ်င္ ဆင္း၍ သြား၏။
ေရႊလွႏွင့္ ေရႊစတုိ႔မွာလည္း ကၽြတ္ကၽြတ္ညံေအာင္ ငိုေၾကြးၾကေလသည္။ မငိုဘဲ ေနၾကမည္ေလာ။ ေရႊလွမွာ ေျခာက္ႏွစ္၊ ေရႊစမွာ ေလးႏွစ္မွ်သာ ရွိၾကေသး၏။ အိမ္တြင္ ေဆာ့လြန္းၾက၍ တေယာက္လွ်င္ ဆန္တစ္ျပည္၊ ေငြတစ္မတ္ႏွင့္ ဆရာေစာအား ကေလး လာ၍ အထိန္းခုိင္းျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ေရႊလွႏွင့္ ေရႊစတုိ႔ ငို၍ ေကာင္းတုန္းပင္ ေဒၚသာအိ မိမိ၏ အိမ္သို႔ ျပန္ေရာက္၏။
ေရႊလွတုိ႔ ငိုခ်င္း မဆုံးေသး။ ဆရာေစာ၏ ႀကိမ္စၾကာ ေက်ာင္းေတာ္၏ ၾကမ္းျပင္သို႔ ဘမ္းဘမ္းဟူေသာ အသံျဖင့္ က်ဆင္းေလမွ ေရႊလွတုိ႔ ငိုခ်င္း ဆုံးေလၿပီ။
ထုိ႔ေနာက္ ေဒၚသာအိ ပူေဇာ္၍သြားေသာ ဆန္ႏွစ္ျပည္၊ ေငြတမတ္တုိ႔ကို အပ္ရန္ ဆရာကေတာ္ႀကီးအား ဆရာေစာက ေခၚေလသည္။ ထူးသာ၊ ထူးႏုိင္သည္ မလာႏုိင္ေသး။ အဘယ္ လာႏုိင္အံနည္း။ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူတို႔အား ေရာင္းရန္ ပဲေလွာ္ကို ေလွာ္ခ်က္ေနေလသည္။
ဆရာေစာ၏ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူတုိ႔ကား ဆရာကေတာ္ႀကီး ေရာင္းေသာ ပဲေလွာ္အျပင္ မည္သည့္ မုန္႔ကိုမွ ၀ယ္စားျခင္း မျပဳရ။ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္ေအာင္
အထူးစီမံထားေသာ ပဲေလွာ္ျဖစ္ေလသည္။ (ဤကား ဆရာကေတာ္ႀကီး၏ အဆုိတည္း။)
ဆရာကေတာ္ႀကီး ပဲေလွာ္ေနခုိက္ ျမစိန္က ထမင္းအိုးတည္၏။ သန္းျမက ငါးလုပ္၏။ မယ္သင္က ကင္ပြန္းရြက္ ေျခြ၏။ သူတို႔ သုံးေယာက္ကား သင္ပုန္းႀကီးကိုပင္ ကုန္ေအာင္ မသင္ၾကရေသး။ သို႔ေသာ္ ဆရာကေတာ္ႀကီး၏ အခ်စ္ေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကေလသည္။ ဆရာကေတာ္ႀကီး၏ အခ်စ္ေတာ္ဆုိလွ်င္ ဆရာေစာ၏ အခ်စ္ေတာ္လည္း ျဖစ္ရေပမည္။ ဆရာေစာႏွင့္ ဆရာကေတာ္မွာ ႏွစ္ကုိယ့္တစိတ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေပတည္း။
ဆရာကေတာ္ႀကီး အလိုအားျဖင့္ မိန္းကေလးတုိ႔မည္သည္မွာ စာတတ္ရန္ မလုိ။ စာတတ္လွ်င္ ရည္းစား ထားေလ့ ရွိၾကကုန္၏။ ကႀကီး၊ ခေခြးႏွင့္ ဘုရားရွိခိုးတတ္လွ်င္ ေတာ္ၿပီ။ မိမိမွာ ဆရာကေတာ္ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ စာဖတ္၍ မတတ္။
မိန္းကေလးဟူက အခ်က္အျပဳတ္ တတ္ရမည္။ အခ်က္အျပဳတ္ မတတ္ပါက ရွက္စရာ ေကာင္းေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိ၏ အခ်စ္ေတာ္ မယ္သင္၊ သန္းျမ၊ ျမစိန္တို႔အား ခ်က္ျပဳတ္နည္း အမ်ိဳးစုံေအာင္ သင္ၾကား ျပသလွ်က္ ေနေလသည္။
ဆရာကေတာ္ႀကီး၏ လုံ႔လေၾကာင့္ ျမစိန္တုိ႔ သုံးေယာက္မွာ ထမင္းခ်က္လည္း တတ္ၾကေလၿပီ။ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္း၊ ကင္ပြန္းရြက္ဟင္း၊ ကန္စြန္းရြက္ဟင္း၊ ခ်က္နည္းတုိ႔ကိုလည္း တတ္ၾကေလၿပီ။
ၾကက္သား၊ ဘဲသား၊ ၀က္သား ဟင္းခ်က္နည္းတုိ႔ကိုကား မသင္ၾကားရေသးေခ်။ ဆရာကေတာ္ႀကီးမွာ မခ်က္တတ္ေသာေၾကာင့္ မဟုတ္ပါ။ ၾကက္သား၊ ဘဲသား၊ ၀က္သားတုိ႔ကို 15
မ၀ယ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္သာ မသင္ၾကားရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။
ေဟာ .. ေဟာ ဆရာကော္ႀကီး ထြက္လာၿပီ။ ဆံပင္မွာ ဆီမရွိ၊ ေခါင္းပြႀကီးႏွင့္ျဖစ္၏ အက်ီ ၤမွာ လက္ႏွီးေရာင္၊ ထဘီမွာ ဖာေထး ရာေတြ အနႏၲ၊ ညစ္ေထးေတာ္မူေသာ ဆရာကေတာ္ႀကီး ျဖစ္ေလသည္။ အင္းသားႀကီးကေတာ္ ေဒၚသာအိ ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ဆန္ႏွစ္ျပည္ႏွင့္ ေငြႏွစ္မတ္တို႔ကိုလည္း သိမ္းကာ ေနာက္ေဖးသို႔ ၀င္သြား၏။
ဆရာေစာလည္း ေက်ာင္းလႊတ္လုိက္ၿပီး ေက်ာင္းသား အေပါင္းတုိ႔လည္း ႏွစ္ေထာင္း အားရ အိမ္သုိ႔ ျနပ္ၾကေလသည္။
ေက်ာင္းသားမ်ားကို ၾကည့္ကာ `ဒီေက်ာင္းဆရာ သင္ပုံမ်ိဳးနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ စာတတ္ပါ့မလား သူႀကီးမင္း´ဟု ေမာင္လူေအးက သူႀကီးမင္း ဦးဖုိးထုံအား ေမး၏။
`တတ္သင့္သေလာက္ တတ္တာပါပဲ´ဟု ဦးဖုိးထုံက ေျဖေလသည္။
`တတ္မယ္ မထင္ပါဘူးဗ်ာ´ ေမာင္လူေအးက ဆုိျပန္ေလသည္။
ဤသို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ေသာ ေမာင္လူေအးမွာ မိမိငယ္စဥ္က ဤေက်ာင္းမ်ိဳးမွာပင္ ပညာသင္ၾကား ၿပီးေနာက္ တစတစ တုိးတက္ကာ ယခုအေျခအေနသို႔ ေရာက္ေနသည္ကို အမွတ္ရဟန္ မတူ။ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ ငါးဆယ္ခန္႔ၾကာလွ်င္ ဤရြာေက်ာင္းမွပင္ ျမန္မာျပည္ သမၼတထြက္
ခ်င္ ထြက္ေနမည္ကိုလည္း စဥ္းစားမိပုံမေပၚ။
၁၉၃၃၊ ဇူလိုင္။
ဒဂုန္မဂၢဇင္း

မွတ္ခ်က္။   ။ ရွားပါးစကားေျပစာစုေလးလည္းျဖစ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ႏွစ္ခ်ိဳက္ခဲ့တဲ့ စကားေျပေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ထဲက ဆရာသိပၸံေမာင္၀၏ လက္ရာလည္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာမိသားစုဖိုရမ္ မွ ကုိျမင့္ေဆြ စာရိုက္တင္ေပးတာကုိ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

“ေရ”

[Unicode]နောက်တနေ့......
အပယ်ရတနာ လိုဏ်ဂူဘုရားကို လေ့လာသုတေသနပြုနေပါသည်ဆိုသောသူနှင့် ကျွန်တော်စကားပြောဖြစ်နေကြပြန်ပါသည်။ မြန်မာပြည်သို့ အိန္ဒိယမှ ယဉ်ကျေးမှုများ ဘာသာအယူဝါဒများ ဝင်ရောက်လာပုံအကြောင်း မြန်မာတို့၏ယဉ်ကျေးမှုကို မြန်မာတို့ တည်ဆောက်ပုံအကြောင်း ပြောကြရင်းမှ မြန်မာတို့၏ တွေးခေါ်ပုံ တွေးခေါ်နည်းအကြောင်းကိုရောက်လာသည်...။ သူက..........

“ရေရဲ့ အမူအကျင့်ကို ခင်ဗျား သတိထားမိရဲ့လား..ရေဟာအများအားဖြင့် သူစီးဆင်းသွားရာ လမ်းကြောင်းမှာရှိနေတဲ့ အဟန့်အတားတွေကို ဆန့်ကျင်ရင်ဆိုင်လေ့မရှိဘူးဗျ..။ သူ့ရှေ့ကရှိနေတဲ့ အဟန့်အတားတွေကို  ရှောင်ပြီး ဘေးကနေ စီးချင်စီးမယ်..ကွေ့ပတ်တိမ်းရှောင်ပြီး စီးချင်စီးမယ်..အဟန့်အတားမှာ အကြားအလပ် ရှိနေရင် အဲဒီအကြားအလပ်ကနေ တိုးဝင်စိမ့်ဝင်ပြီးစီးတယ် စီးလို့ဖြစ်နိုင်တာနေပြီး လိုရာအရပ်ကိုစီးဆင်းသွားတတ်တယ်...။

အဲလိုပဲတဲ့ဗျ..အခက်အခဲတွေ လူမှုပြဿနာတွေနဲ့ တွေ့ကြုံလာရတဲ့အခါ ထိပ်တိုက်ဆန့်ကျင်ရင်ဆိုင်စရာတွေမလိုဘဲ ရေလိုကျင့်သုံးပြီး လိုရာကို ရောက်နိုင်တာမျိုးတွေလဲ ရှိတာပဲ..။

ဒါပေမယ့် ရေဟာတစ်ခါတစ်လေတော့လဲ အင်အားသုံးတတ်တယ်...။ ရေဟာအင်အားသုံးလာပြီဆိုရင် သစ်ပင်ကြီးတွေ ကျောက်တုံးကြီးတွေ မြို့ရွာတွေကိုတောင် လဲပြိုပျက်စီးစေနိုင်တာပဲ..။ အဲဒီလိုပဲပေါ့ဗျာ တစ်ခါတစ်ခါကြတော့လဲ အင်အားသုံးသင့်ရင်သုံးပြီး ဖြေရှင်းကျော်လွှားရတာမျိုးလဲရှိတယ်..။ကျွန်တော်ဆိုလိ ုချင်တာက အခြေနေကိုကြည့်ပြီး လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာတွေကို အရှေ့တိုင်းသားတွေဟာ လုပ်လေ့ရှိတယ်ဆိုတာကိုပြောချင်တာပါ..။ နေဦးဗျ ရှိသေးတယ်..။

ရေဟာ ပင်ကိုယ်ပုံသဏာန်မရှိဘူးတဲ့ဗျ.. သူစီးသွားတဲ့ တစ်လျှောက်မှာ လေးထောင့်နေရာရောက်ရင် ရေဟာ လေးထောင့်ပုံဖြစ်သွားတယ်.. ဝိုင်းတဲ့နေရာရောက်ရင် ရေဟာ ဝန်းဝိုင်းတဲ့ပုံသဏာန်ဆောင်သွားတယ်..။ ရှည်မျှောမျှောနေရာရောက်ရင်လည်း ရှည်မျှောမျှောပုံဖြစ်သွားတယ်..။ ဒါကြောင့်ရေမှာ ပင်ကို“ပုံ”မရှိဘူး..။ အခြေနေကိုလိုက်ပြီးပုံပြောင်းနိုင်တဲ့..။

အဲဒီရေရဲ့ အမူအကျင့်လိုပဲ ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်လာတဲ့အခါမှာ လူဟာ အခြေအနေလျှောက် ပုံသဏာန်အမျိုးမျိုးနဲ့ နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ လုပ်ဆောင်ဖြေရှင်းရတယ်တဲ့ဗျ..။ ဒီလိုဖြေရှင်းတတ်မှ ပြဿနာတွေပြေလည်မယ်...။ အောင်အောင်မြင်မြင်ဖြစ်စေမယ်ပေါ့ဗျာ...။

လွယ်တော့မလွယ်ဘူးပေါ့ လူမှုပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းရတာ သိပ်ကိုလေးနက်သိမ်မွေ့တယ် ၊ တော်ရုံအသိညဏ်အဆင်ခြင်နဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ရေဟာကြည်လင်ပြီဆိုရင် ရေထဲမှာရှိနေတာတွေကို သဲသဲကွဲကွဲ ကြည်ကြည်လင်လင် တိတိကျကျ မြင်နိုင်သိနိုင်တယ်တဲ့။ ပြဿနာဖြေရှင်းမည့်သူဟာလဲ မလိုလားအပ်တဲ့ မသိမိုက်မဲမှုတွေ အစွဲအလမ်း ဒေါသမောဟတွေကိုဖယ်ပြီး စိတ်ကို ကြည်လင်အောင် လေ့ကျင့်ရတယ်ဗျ။ စိတ်ကြည်လင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်းအမှန်အတိုင်း မြင်တယ်။ အခြေအနေတွေကိုလည်း မှန်မှန်ကန်ကန် သုံးသပ်နိုင်တယ် အကျိုးအပြစ် အကောင်းအဆိုးကိုလဲ ခွဲခြားသိမြင်တယ်၊ ဒီလိုသိမြင်မှ မြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းတဲ့အခါ အောင်မြင်သူဖြစ်နိုင်မှာပဲ။

ဒီနေရာထိ ကျွန်တော်ပြောလာတာဟာ တရုတ်တွေးခေါ်ရှင် အချို့ရဲ့ရေနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ အမူအကျင့်အကြောင်းတွေဗျ။ မြန်မာတွေထဲမှာရှိတဲ့ ရေနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ အမြင်တစ်ခုကို ပြောရဦးမယ်။

“ရေကြောင့် နုန်းညွန်တွေ ဖြစ်လာပြီး လူကိုပေကျံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေနဲ့ပဲ အဲဒီပေကျံနေတဲ့ နုန်းညွန်အညစ်အကြေးတွေကို စင်ကြယ်စေနိုင်တယ်”။အဲ့ဒီလိုပဲတဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ မကောင်းတဲ့ အစွဲဥပါဒါန်တွေ မိုက်မဲတွေဝေမှုတွေ အသိညဏ်မဲ့ခြင်းစတဲ့အညစ်အကြေးတွေဖြစ်လာပြီး လူ့စိတ်ကို မစင်ကြယ် မကြည်လင်အောင်ဖန်တီးတာပဲ ၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ အဲဒီအညစ်အကြေးတွေတွေကို စင်ကြယ်စေနိုင်တယ်တဲ့။

ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒီစိတ်နဲ့ပဲ အစွဲဥပါဒါန်တွေကိုဖယ် မိုက်မဲတွေဝေမှုတွေကိုဖယ် အသိပညာမဲ့ခြင်းတွေကို ဖယ်လိုက်ရင် စိတ်ဟာ စင်ကြယ်ကြည်လင်လာမှာပဲပေါ့ဗျာ ၊ ကြည်လင်စင်ကြယ်တဲ့စိတ်ရှိရင် အခြေအနေအချင်းအရာတွေကို မှန်မှန်ကန်ကန်မြင်တတ်ပြီး ပြဿနာတွေကိုလဲ အောင်မြင်အောင် ဖြေရှင်းနိုင်မှာပဲ။

ဒီလိုစိတ်စင်ကြယ်အောင် ကြိုးပမ်းနိုင်သူ၊ စင်ကြယ်တဲ့စိတ်ရှိသူကို “ကြာ”နဲ့နှိုုင်းတက်ကြတယ်ဗျ ၊ ကြာဟာ ညစ်ထေးနဲ့နုန်းရေမှာ ဖြစ်လာပေမယ့် လူးလွန့်မြင့်တက်နိုင်မှုကြောင့် နုန်းညွှန်စတဲ့ အညစ်အကြေးတွေနဲ့ မလိမ်းကျံပဲ စင်စင်ကြယ်ကြယ် ရေပေါ်မှာ ပွင့်နိုင်သလိုပဲတဲ့ လူဟာလဲ ဒေါသ မောဟစတဲ့ အညစ်အကြေးတွေရှိရာ ကာမဘုံမှာ မွေးဖွားလာပေမဲ့ ကြိုးစားမှုနဲ့ အဲဒီကိလေသာအညစ်အကြေးတွေကို မကပ်ငြိတဲ့ စင်ကြယ်သူအဖြစ်ရောက်နိုင်တယ်။ ဒီလိုစင်ကြယ်သူ အဖြစ်ရောက်လာသူဟာ....

“ကြာ ဟာ ကန်ကို လှပတင့်တယ်အောင် တန်ဆာဆင်ခြင်းငှာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာလို အဲ့ဒီစင်ကြယ်တဲ့စိတ်ရှိသူဟာ မလိုလားအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ အနိဌာရုံတွေကို ဖယ်ရှားပေးပြီး သူ့ဝန်းကျင်က လူသတ္တဝါတွေကို ငြိမ်းအေးကြည်သာခြင်းတွေနဲ့ တင့်တင့်တယ်တယ် တန်ဆာဆင်ပေးနိုင်မှာပဲ။ ဒီလို တန်ဆာဆင်ပေးနိုင်သူတွေ လူ့လောကမှာ များများဖြစ်ပေါ်လာပါစေလို့ ကျွန်တော်တော့ဆုတောင်းမိပါတယ်ဗျာ။

သူ့စကားကိုနိဂုံးချုပ်လိုက်သည့်အနေဖြင့် အဝေးသို့ သူက စိတ်ငြိမ်စွာ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေပါသည်။

ကျွန်တော်ကသူ့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ စင်ကြယ်ခြင်း၏သင်္ကေတ ငြိမ်းအေးကြည်လင်ခြင်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် ရေပေါ်တွင် ဖြန့်မိုး၍ တင့်တင့်တယ်တယ် ပွင့်နေသောကြာကို မြင်ယောင်ရင်း မြတ်နိုးစိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာပါတော့သည်။



မှတ်ချက်။   ။ဒီပိုစ့်လေးက မြန်မာမိသားစုဖိုရမ် မှာ ကိုငြိမ်းသူ ဝေမျှထားကို ကျွန်တော်ကူးယူလာတာပါခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်က ဆရာနန္ဒာသိန်းဇံရဲ့စာတွေကို အင်မတန်သဘောကျပါတယ်။ ဆရာကွယ်လွန်ချိန်အထိထွက်ခဲ့တဲ့စာအုပ်တွေကိုကြည့်ရင် တော်တော်လေးနည်းတယ်လို့ပြောရပါမယ်။ ဒါပေမယ့် စာအုပ်တိုင်းဟာ ပစ်ရက်စရာမရှိအောင် စာသားကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နဲ့ ထိရောက်အောင် ရေးသားနိုင်သူဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်နောက်ပိုင်း ဆရာ့စာအုပ်တွေကို စုစည်းပြီး ပြန်တင်ပေးပါမယ်။

[Zawgyi]ေနာက္တေန႔......
အပယ္ရတနာ လိုဏ္ဂူဘုရားကို ေလ့လာသုေတသနျပဳေနပါသည္ဆိုေသာသူႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္စကားေျပာျဖစ္ေနၾကျပန္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္သို႔ အိႏၵိယမွ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ဘာသာအယူဝါဒမ်ား ဝင္ေရာက္လာပုံအေၾကာင္း ျမန္မာတို႔၏ယဥ္ေက်းမႈကို ျမန္မာတို႔ တည္ေဆာက္ပုံအေၾကာင္း ေျပာၾကရင္းမွ ျမန္မာတို႔၏ ေတြးေခၚပုံ ေတြးေခၚနည္းအေၾကာင္းကိုေရာက္လာသည္...။ သူက..........

“ေရရဲ႕ အမူအက်င့္ကို ခင္ဗ်ား သတိထားမိရဲ႕လား..ေရဟာအမ်ားအားျဖင့္ သူစီးဆင္းသြားရာ လမ္းေၾကာင္းမွာရွိေနတဲ့ အဟန႔္အတားေတြကို ဆန႔္က်င္ရင္ဆိုင္ေလ့မရွိဘူးဗ်..။ သူ႔ေရွ႕ကရွိေနတဲ့ အဟန႔္အတားေတြကို  ေရွာင္ၿပီး ေဘးကေန စီးခ်င္စီးမယ္..ေကြ႕ပတ္တိမ္းေရွာင္ၿပီး စီးခ်င္စီးမယ္..အဟန႔္အတားမွာ အၾကားအလပ္ ရွိေနရင္ အဲဒီအၾကားအလပ္ကေန တိုးဝင္စိမ့္ဝင္ၿပီးစီးတယ္ စီးလို႔ျဖစ္ႏိုင္တာေနၿပီး လိုရာအရပ္ကိုစီးဆင္းသြားတတ္တယ္...။

အဲလိုပဲတဲ့ဗ်..အခက္အခဲေတြ လူမႈျပႆနာေတြနဲ႔ ေတြ႕ႀကဳံလာရတဲ့အခါ ထိပ္တိုက္ဆန႔္က်င္ရင္ဆိုင္စရာေတြမလိုဘဲ ေရလိုက်င့္သုံးၿပီး လိုရာကို ေရာက္ႏိုင္တာမ်ိဳးေတြလဲ ရွိတာပဲ..။

ဒါေပမယ့္ ေရဟာတစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ အင္အားသုံးတတ္တယ္...။ ေရဟာအင္အားသုံးလာၿပီဆိုရင္ သစ္ပင္ႀကီးေတြ ေက်ာက္တုံးႀကီးေတြ ၿမိဳ႕႐ြာေတြကိုေတာင္ လဲၿပိဳပ်က္စီးေစႏိုင္တာပဲ..။ အဲဒီလိုပဲေပါ့ဗ်ာ တစ္ခါတစ္ခါၾကေတာ့လဲ အင္အားသုံးသင့္ရင္သုံးၿပီး ေျဖရွင္းေက်ာ္လႊားရတာမ်ိဳးလဲရွိတယ္..။ကြၽန္ေတာ္ဆိုလိ ုခ်င္တာက အေျခေနကိုၾကည့္ၿပီး လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာေတြကို အေရွ႕တိုင္းသားေတြဟာ လုပ္ေလ့ရွိတယ္ဆိုတာကိုေျပာခ်င္တာပါ..။ ေနဦးဗ် ရွိေသးတယ္..။

ေရဟာ ပင္ကိုယ္ပုံသဏာန္မရွိဘူးတဲ့ဗ်.. သူစီးသြားတဲ့ တစ္ေလွ်ာက္မွာ ေလးေထာင့္ေနရာေရာက္ရင္ ေရဟာ ေလးေထာင့္ပုံျဖစ္သြားတယ္.. ဝိုင္းတဲ့ေနရာေရာက္ရင္ ေရဟာ ဝန္းဝိုင္းတဲ့ပုံသဏာန္ေဆာင္သြားတယ္..။ ရွည္ေမွ်ာေမွ်ာေနရာေရာက္ရင္လည္း ရွည္ေမွ်ာေမွ်ာပုံျဖစ္သြားတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ေရမွာ ပင္ကို“ပုံ”မရွိဘူး..။ အေျခေနကိုလိုက္ၿပီးပုံေျပာင္းႏိုင္တဲ့..။

အဲဒီေရရဲ႕ အမူအက်င့္လိုပဲ ျပႆနာေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္လာတဲ့အခါမွာ လူဟာ အေျခအေနေလွ်ာက္ ပုံသဏာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေျဖရွင္းရတယ္တဲ့ဗ်..။ ဒီလိုေျဖရွင္းတတ္မွ ျပႆနာေတြေျပလည္မယ္...။ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ျဖစ္ေစမယ္ေပါ့ဗ်ာ...။

လြယ္ေတာ့မလြယ္ဘူးေပါ့ လူမႈျပႆနာေတြ ေျဖရွင္းရတာ သိပ္ကိုေလးနက္သိမ္ေမြ႕တယ္ ၊ ေတာ္႐ုံအသိညဏ္အဆင္ျခင္နဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ ၿပီးေတာ့ ေရဟာၾကည္လင္ၿပီဆိုရင္ ေရထဲမွာရွိေနတာေတြကို သဲသဲကြဲကြဲ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ တိတိက်က် ျမင္ႏိုင္သိႏိုင္တယ္တဲ့။ ျပႆနာေျဖရွင္းမည့္သူဟာလဲ မလိုလားအပ္တဲ့ မသိမိုက္မဲမႈေတြ အစြဲအလမ္း ေဒါသေမာဟေတြကိုဖယ္ၿပီး စိတ္ကို ၾကည္လင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရတယ္ဗ်။ စိတ္ၾကည္လင္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္းအမွန္အတိုင္း ျမင္တယ္။ အေျခအေနေတြကိုလည္း မွန္မွန္ကန္ကန္ သုံးသပ္ႏိုင္တယ္ အက်ိဳးအျပစ္ အေကာင္းအဆိုးကိုလဲ ခြဲျခားသိျမင္တယ္၊ ဒီလိုသိျမင္မွ ျမႆနာေတြကို ေျဖရွင္းတဲ့အခါ ေအာင္ျမင္သူျဖစ္ႏိုင္မွာပဲ။

ဒီေနရာထိ ကြၽန္ေတာ္ေျပာလာတာဟာ တ႐ုတ္ေတြးေခၚရွင္ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ေရနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ အမူအက်င့္အေၾကာင္းေတြဗ်။ ျမန္မာေတြထဲမွာရွိတဲ့ ေရနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ အျမင္တစ္ခုကို ေျပာရဦးမယ္။

“ေရေၾကာင့္ ႏုန္းၫြန္ေတြ ျဖစ္လာၿပီး လူကိုေပက်ံတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရနဲ႔ပဲ အဲဒီေပက်ံေနတဲ့ ႏုန္းၫြန္အညစ္အေၾကးေတြကို စင္ၾကယ္ေစႏိုင္တယ္”။အဲ့ဒီလိုပဲတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ပဲ မေကာင္းတဲ့ အစြဲဥပါဒါန္ေတြ မိုက္မဲေတြေဝမႈေတြ အသိညဏ္မဲ့ျခင္းစတဲ့အညစ္အေၾကးေတြျဖစ္လာၿပီး လူ႔စိတ္ကို မစင္ၾကယ္ မၾကည္လင္ေအာင္ဖန္တီးတာပဲ ၊ ဒါေပမဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ပဲ အဲဒီအညစ္အေၾကးေတြေတြကို စင္ၾကယ္ေစႏိုင္တယ္တဲ့။

ဟုတ္တယ္၊ အဲ့ဒီစိတ္နဲ႔ပဲ အစြဲဥပါဒါန္ေတြကိုဖယ္ မိုက္မဲေတြေဝမႈေတြကိုဖယ္ အသိပညာမဲ့ျခင္းေတြကို ဖယ္လိုက္ရင္ စိတ္ဟာ စင္ၾကယ္ၾကည္လင္လာမွာပဲေပါ့ဗ်ာ ၊ ၾကည္လင္စင္ၾကယ္တဲ့စိတ္ရွိရင္ အေျခအေနအခ်င္းအရာေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ျမင္တတ္ၿပီး ျပႆနာေတြကိုလဲ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေျဖရွင္းႏိုင္မွာပဲ။

ဒီလိုစိတ္စင္ၾကယ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းႏိုင္သူ၊ စင္ၾကယ္တဲ့စိတ္ရွိသူကို “ၾကာ”နဲ႔ႏႈိုင္းတက္ၾကတယ္ဗ် ၊ ၾကာဟာ ညစ္ေထးနဲ႔ႏုန္းေရမွာ ျဖစ္လာေပမယ့္ လူးလြန႔္ျမင့္တက္ႏိုင္မႈေၾကာင့္ ႏုန္းၫႊန္စတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ မလိမ္းက်ံပဲ စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္ ေရေပၚမွာ ပြင့္ႏိုင္သလိုပဲတဲ့ လူဟာလဲ ေဒါသ ေမာဟစတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြရွိရာ ကာမဘုံမွာ ေမြးဖြားလာေပမဲ့ ႀကိဳးစားမႈနဲ႔ အဲဒီကိေလသာအညစ္အေၾကးေတြကို မကပ္ၿငိတဲ့ စင္ၾကယ္သူအျဖစ္ေရာက္ႏိုင္တယ္။ ဒီလိုစင္ၾကယ္သူ အျဖစ္ေရာက္လာသူဟာ....

“ၾကာ ဟာ ကန္ကို လွပတင့္တယ္ေအာင္ တန္ဆာဆင္ျခင္းငွာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာလို အဲ့ဒီစင္ၾကယ္တဲ့စိတ္ရွိသူဟာ မလိုလားအပ္တဲ့ ျပႆနာေတြ အနိဌာ႐ုံေတြကို ဖယ္ရွားေပးၿပီး သူ႔ဝန္းက်င္က လူသတၱဝါေတြကို ၿငိမ္းေအးၾကည္သာျခင္းေတြနဲ႔ တင့္တင့္တယ္တယ္ တန္ဆာဆင္ေပးႏိုင္မွာပဲ။ ဒီလို တန္ဆာဆင္ေပးႏိုင္သူေတြ လူ႔ေလာကမွာ မ်ားမ်ားျဖစ္ေပၚလာပါေစလို႔ ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ဆုေတာင္းမိပါတယ္ဗ်ာ။

သူ႔စကားကိုနိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္သည့္အေနျဖင့္ အေဝးသို႔ သူက စိတ္ၿငိမ္စြာ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေနပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္ကသူ႔ကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထြက္ခြာလာခဲ့သည္။ စင္ၾကယ္ျခင္း၏သေကၤတ ၿငိမ္းေအးၾကည္လင္ျခင္း၏ သေကၤတအျဖစ္ ေရေပၚတြင္ ျဖန႔္မိုး၍ တင့္တင့္တယ္တယ္ ပြင့္ေနေသာၾကာကို ျမင္ေယာင္ရင္း ျမတ္ႏိုးစိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါေတာ့သည္။



မွတ္ခ်က္။   ။ဒီပိုစ့္ေလးက ျမန္မာမိသားစုဖိုရမ္ မွာ ကိုၿငိမ္းသူ ေဝမွ်ထားကို ကြၽန္ေတာ္ကူးယူလာတာပါခင္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္က ဆရာနႏၵာသိန္းဇံရဲ႕စာေတြကို အင္မတန္သေဘာက်ပါတယ္။ ဆရာကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိထြက္ခဲ့တဲ့စာအုပ္ေတြကိုၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးနည္းတယ္လို႔ေျပာရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္တိုင္းဟာ ပစ္ရက္စရာမရွိေအာင္ စာသားက်စ္က်စ္လစ္လစ္နဲ႔ ထိေရာက္ေအာင္ ေရးသားႏိုင္သူျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေနာက္ပိုင္း ဆရာ့စာအုပ္ေတြကို စုစည္းၿပီး ျပန္တင္ေပးပါမယ္။